ἐπιβύω
ἐπιβύω, to stop up
Could not find ἐπιβυσάμενον in Logeion dictionaries.
ἐπιβυσάμενον aorist middle participle masculine accusative singular, aorist middle participle neuter accusative singular, aorist middle participle neuter nominative singular, aorist middle participle neuter vocative singular of ἐπιβύω
ἐπιβύω, fut. -ύσω [ῡ],
- stop up, εἰ μὴ . . ἐπιβύσει τις αὐτοῦ τὸ στόμα Cratin. 186; τὸ στόμʼ ἐπιβύσας κέρμασιν τῶν ῥητόρων Ar. Pl. 379:— Med., ἐπιβύσασθαι τὰ ὦτα Luc. Tim. 9, Pr.Im. 29.
ἐπι·βύω, boucher, Ar. Pl. 379 ; Crat. (Sch.-Ar. Eq. 523) ||
Moy. se boucher : τὰ ὦτα, Luc. Tim. 9, etc. les oreilles.
ἐπιβύω, (βύω), zustopfen ; στόμα κέρμασιν Ar. Plut. 379 ; εἰ μὴ ἐπιβύσει τις αὐτοῦ τὸ στόμα Cratin. Schol. Ar. Eq. 523.
Med. sich verstopfen, τὸ ὦτα Luc. Tim. 9.
Med. sich verstopfen, τὸ ὦτα Luc. Tim. 9.
ἐπιβύω
fut. ύσω
- to stop up, τὸ στόμα τινός Ar.:— Mid., ἐπιβύσασθαι τὰ ὦτα to stop oneʼs ears, Luc.