ἐπιβριμάομαι
ἐπιβριμάομαι, to be angry at
ἐπιβρῑμάομαι,
- to be angry at, Gloss.; cf. ἐπιβρωμάομαι: also ἐπιβριμεῖ (sic): ἐπιφωνεῖ, Hsch.
ἐπι·βριμάομαι-ῶμαι [ρῑ] frémir, gronder, Call. Del. 56 conj. ; v. ἐπιβρωμάομαι.
ἐπιβριμάομαι, [ῑ], knirschen, zürnen über Einen, Konjektur für ἐπιβρωμάομαι.