ἐπιβριθής

ἐπιβρῑθ-ής, ές,

• falling heavy upon, A. Eu. 965 (lyr.).

ἐπιβριθής, [ῑ], ές, darauf lastend, von den Erinnyen, παντὶ χρόνῳ δʼ ἐπιβριθεῖς ἐνδίκοις ὁμιλίαις Aesch. Eum. 923, mit der ganzen Macht sich darauf werfend. Vgl. ἐπιβρίθω.

ἐπιβριθής ἐπιβρῑθής, ές

• falling heavy upon, Aesch. from ἐπιβρῑθω