ἐπιδράσσομαι
ἐπιδράσσομαι, to lay hold of
Could not find ἐπιδραξάμενον in Logeion dictionaries.
ἐπιδραξάμενον aorist middle participle masculine accusative singular, aorist middle participle neuter accusative singular, aorist middle participle neuter nominative singular, aorist middle participle neuter vocative singular of ἐπιδράσσομαι
ἐπιδράσσομαι, Att. ἐπιδράττομαι,
- lay hold of, τινός Plu. Alex. 25, Gal. 4.537, etc.; τι Alciphr. 3.60: metaph., τινός Phld. Rh. 2.266S.; ἀληθείας Jul. Or. 6.188c; παντὸς πολιτεύματος Plu. An seni 2.793c; τὸ ἀκόλαστον ἐ. τινός Id. Oth. 2.
ἐπιδράσσομαι, att. -δράττομαι, mettre la main sur, saisir, gén. Plut. Alex. 25 ; acc. Alciphr. 3, 60 ; fig. saisir par l’intelligence, comprendre, Plut. Oth. 2.
ἐπιδράσσομαι, att. -δράττομαι, angreifen, anfassen, τινός, z.B. λιβανωτοῦ Plut. Alex. 25, öfter ; παντὸς πολιτεύματος, sich aneignen, an seni 18 ; τί, Alciphr. 3.60. – Auch übertr., mit dem Geiste ergreifen, Plut.
ἐπιδράσσομαι
Attic -ττομαι
- Dep. to lay hold of, τινος Plut.