ἐπιδράσσομαι
ἐπιδράσσομαι, to lay hold of
Could not find ἐπιδραττόμενον in Logeion dictionaries.
ἐπιδραττόμενον present middle participle masculine accusative singular, present middle participle neuter accusative singular, present middle participle neuter nominative singular, present middle participle neuter vocative singular of ἐπιδράσσομαι
ἐπιδράσσομαι, Att. ἐπιδράττομαι,
- lay hold of, τινός Plu. Alex. 25, Gal. 4.537, etc.; τι Alciphr. 3.60: metaph., τινός Phld. Rh. 2.266S.; ἀληθείας Jul. Or. 6.188c; παντὸς πολιτεύματος Plu. An seni 2.793c; τὸ ἀκόλαστον ἐ. τινός Id. Oth. 2.
ἐπιδράσσομαι, att. -δράττομαι, mettre la main sur, saisir, gén. Plut. Alex. 25 ; acc. Alciphr. 3, 60 ; fig. saisir par l’intelligence, comprendre, Plut. Oth. 2.
ἐπιδράσσομαι, att. -δράττομαι, angreifen, anfassen, τινός, z.B. λιβανωτοῦ Plut. Alex. 25, öfter ; παντὸς πολιτεύματος, sich aneignen, an seni 18 ; τί, Alciphr. 3.60. – Auch übertr., mit dem Geiste ergreifen, Plut.
ἐπιδράσσομαι
Attic -ττομαι
- Dep. to lay hold of, τινος Plut.