ἐπίληθος
ἐπίληθος, causing to forget
Could not find ἐπιλήθου in Logeion dictionaries.
ἐπιλήθου Adjective: masculine genitive singular, Adjective: feminine genitive singular, Adjective: neuter genitive singular of ἐπίληθος
ἐπιλήθου Verb: present middle-passive imperative 2nd singular, Verb: imperfect middle-passive indicative 2nd singular of ἐπιλήθω
ἐπίληθ-ος, ον,
- causing to forget, c. gen., φάρμακον . ., νηπενθές τʼ ἄχολόν τε κακῶν ἐπίληθον ἁπάντων Od. 4.221 (Aristarch.; ἐπιλῆθον Ptol.Ascal.); ἴυγγα δέους ἐπίληθον παντός Ael. NA 15.19, cf. 4.41.
ἐπίληθος, ος, ον, qui fait oublier, gén. Od. 4, 221 ; El. N.A. 4, 41 ; 15, 19.
Étym. ἐπιλήθω.
ἐπίληθος, vergessen machend, ἐπιληστικός ; bei Hom. einmal, Od. 4.221, φάρμακον, –, νηπενθές τʼ ἄχολόν τε, κακῶν ἐπίληθον ἁπάντων, alle Leiden vergessen machend. Ptolem. Askalonit. betonte ἐπιλῆθον, indem er das Wort als Partizip von ἐπιλήθω nahm, Aristarch aber und Herodian betonten ἐπίληθον, als neutr. von ἐπίληθος, s. Scholl. Herodian. Od. 4.221, vgl. Lehrs Aristarch. ed. 2 p. 299. – Sp., ἴυγγα δέους ἐπίληθον Ael. N.A. 15.19 ; vgl. Nonn. D. 7.368.
ἐπίληθος
[ἐπιλήθω.]
Bringing forgetfulness.
With genit.: φάρμακον κακῶν ἐπίληθον Od. 4.221.
ἐπίληθος : causing oblivion; κακῶν, Od. 4.221†.
ἐπίληθος, ον
- causing to forget, τινος Od. from ἐπιλήθω