ἐρέθω
ἐρέθω, to stir to anger, provoke, irritate
Could not find ἐρέθῃσιν in Logeion dictionaries.
ἐρέθῃσιν present active subjunctive 3rd singular of ἐρέθω
ἐρέθω, impf. ἤρεθον Mosch. 3.84, Theoc. (v. infr.), Ep. ἐρέθεσκον A.R. 3.618, 1103:—
- poet. form of ἐρεθίζω, in Il. stir to anger, provoke, μή μʼ ἔρεθε, σχετλίη 3.414; ὅτʼ ἄν μʼ ἐρέθῃσιν ὀνειδείοις ἐπέεσσιν 1.519; in Od. of all sources of disquiet, ὀδυνάων.., αἵ μʼ ἐρέθουσι 4.813; μελεδῶναι 19.517: c. inf., h.Hom. 8.14: c. acc. rei, ἤρεθον ᾠδάν they raised a song, Theoc. 21.21 codd.; ἐ. ἐρωμανίην increase it, AP 5.255 (Paul.Sil.).
- II explore, search, ἰλυούς v.l. for ἐρέοντες in Nic. Th. 143.
ἐρέθω (seul. prés. impf. et impf. itér.)
1 provoquer : τινά, Il. 1, 519, etc. qqn ||
2 exciter, irriter : τινά, Od. 4, 813, etc. qqn, en parl. de soucis, de chagrins ; avec un inf. Hh. 7, 14 ||
3 p. suite, mettre en mouvement : αὐδάν, Thcr. Idyl. 21, 21, faire résonner un chant ||
➳ Prés. Od. 19, 517 ; Anth. 5, 256 ; sbj. 3 sg. ἐρέθῃσι, Il. 1, 519. Impf. ἤρεθον, Thcr. Idyl. 21, 21 ; impf. itér. ἐρέθεσκον, A. Rh. 3, 618.
Étym. cf. ὀρθός.
ἐρέθω, (vgl. ἔρις, ἐρεθίζω), reizen, bes. zum Zorn, ὀνειδείοις ἐπέεσσιν Il. 1.519.3.414 ; von Sorgen, die das Gemüt bewegen, beunruhigen, Od. 4.813, 19.516 ; Ap.Rh. 3.618 ; κραδίην ἐρέθεσκον ἀνῖαι 1103 ; ἤρεθε τὰν Ἀφροδίταν Mosch. 3.85 u. a. sp.D., wie Paul.Sil. 25 (V.256); auch ἤρεθον ᾠδάν, Theocr. 21.21.
ἐρέθω
- 1
= ἐρεθίζω
1 Il. 3.414. - 2
= ἐρεθίζω
2 Il. 1.519. - 3
To keep from peace or rest, trouble: ὀδύναι μʼ ἐρέθουσιν Od. 4.813. Cf. Od. 19.517.
- 1
ἐρέθω (cf. ἔρις): irritate, provoke, Il. 1.519, Il. 3.414; ὀδύναι, μελεδῶναι, ‘disquiet,’ ‘worry,’ Od. 4.813, Od. 19.517.
ἐρέθω
- to stir to anger, provoke, irritate, Hom.: c. acc. rei, ἤρεθον ᾠδάν they raised a song, Theocr.