ἐρημοπλάνος
ἐρημοπλάνος, wandering alone
ἐρημο-πλάνος [ᾰ], ον,
- wandering alone, Orph. H. 39.4 (ἐρημοπλάνα codd.); noted as διθυραμβῶδες by Demetr. Eloc. 116.
ἐρημο·πλάνος, ος, ον, qui erre solitaire, Orph. H. 38, 4 (-πλάναν vulg.) (mentionné comme mot lyrique par D. Phal. 116).
Étym. ἔ. πλάνη.
ἐρημοπλάνος, einsam, in der Einöde umherirrend, Demetr.Phal. 116.