ἐρημικός
ἐρημικός, of or for solitude
ἐρημ-ικός, ή, όν,
- of or for solitude, living in a desert, LXX Ps. 101(102).7.
ἐρημικός, ή, όν, qui vit dans la solitude, solitaire, Spt. Ps. 101, 7 ; 112, 4.
Étym. ἔρημος.
ἐρημικός, zur Einsamkeit gehörig, daran gewöhnt, LXX.