ἐρημάς
ἐρημ-άς, άδος, ἡ, pecul. fem. of ἐρῆμος, Man. 6.67.
ἐρημάς, άδος, adj. f. déserte, solitaire, Man. 6, 67.
Étym. ἔρημος.
ἐρημάς, άδος, ἡ, verlassen von, beraubt, τινός, φαέων ἐρημάδες ἦσαν ὀπωπαί Christod. ecphr. 334 ; χώρα, einsam, Man. 6.67.