ἀνθρακόω
ἀνθρακόω, to burn to cinders
Could not find ἠνθρακωμένος in Logeion dictionaries.
ἠνθρακωμένος perfect middle-passive participle masculine nominative singular of ἀνθρακόω
ἀνθρᾰκ-όομαι, Pass.,
- to be burnt to cinders or ashes, κεραυνῷ Ζηνὸς ἠνθρακωμένος A. Pr. 374, cf. E. Cyc. 614, Thphr. Lap. 12.
- II form a malignant ulcer (cf. ἀνθράκωσις), Aët. 7.2.
1 carbonizar
κεραυνῷ Ζηνὸς ἠνθρακωμένος
δαλὸς ἠνθρακωμένος
2 en v. med., medic. ulcerarse, llenarse de pústulas malignas los ojos, Aët.7.2.
ἀνθρακόω-ῶ (seul. part. pf. pass. ἠνθρακωμένος) [ᾰκ] réduire en charbon, Eschl. Pr. 372 ; Eur. Cycl. 612.
Étym. ἄνθραξ.
ἀνθρακόω, zu Kohle brennen, ἠνθρακωμένος, verkohlt, Aesch. Prom. 372 ; Soph. El. 557 ; Eur. Cycl. 609.
ἀνθρακόω
ἄνθραξ
- Pass. ἀνθρακόομαι, to be burnt to cinders, Aesch.