ἠχέω
ἠχέω, to sound, ring, peal
Could not find ἠχοῦντα in Logeion dictionaries.
ἠχοῦντα present active participle neuter accusative plural, present active participle neuter nominative plural, present active participle neuter vocative plural, present active participle masculine accusative singular of ἠχέω
ἠχ-έω, Aeol. and Dor. ἀχέω [ᾱ]:
- I intr., sound, ring, peal, ἠχεῖ δὲ κάρη . . Ὀλύμπου Hes. Th. 42; ὅταν ἀχήσῃ πολιὸς βυθός Mosch. Fr. 1.4; ἀχοῦσι προσπόλων χέρες E. Supp. 72 (lyr.); of metal, ἠχέεσκε ὁ χαλκὸς τῆς ἀσπίδος Hdt. 4.200; τὰ χαλκία πληγέντα μακρὸν ἠχεῖ Pl. Prt. 329a, cf. Men. 66.4; of the grasshopper, chirp, Alc. 39, Theoc. 16.96; of the ears, tingle, ἠχήσει τὰ ὦτα LXX 1 Ki. 3.11; διὰ τί ἠχεῖ ἢ διὰ τί ἐμφαίνεται; impers., of an echo, Arist. APo. 98a27.
- 2 suffer from noises in the ears, Herod.Med. ap. Orib. 10.40.3.
- II c. acc. cogn., ἀχεῖν (ἰαχεῖν codd.) ὕμνον to let it sound, A. Th. 869 (lyr.); κωκυτόν S. Tr. 866; γόους Id. Fr. 523; ὕμνους E. Ion 883 (lyr.); χαλκέον ἄχει sound the cymbal! Theoc. 2.36; ἐφεξῆς ἠχοῦντα αὐτά (sc. τὰ φωνήεντα) Demetr. Eloc. 71: —Med., ἀχεῖσθαί τινα to sound his praises, dub. in Pi. Fr. 75.19:— Pass., ἠχεῖται κτύπος a sound is made, S. OC 1500. (Cf. sq.)
ἠχέω-ῶ :
1 résonner, retentir, en parl. du tonnerre, Hés. Th. 42 ; de la mer, Mosch. 5, 4 ; d’un bouclier d’airain, Hdt. 4, 200 ; de plaques d’airain, Plat. Prot. 329a ; particul. résonner, chanter, en parl. de la cigale, Thcr. Idyl. 16, 96 ; ou de la lyre, Ar. Th. 327 ||
2 tr. faire retentir, faire résonner : χαλκέον, Thcr. Idyl. 2, 36, des cymbales d’airain ; μέλος, Eur. Ion 883, un chant ; κωκυτόν, Soph. Tr. 866 ; γόους, Soph. fr. 469, des lamentations, des gémissements ; au pass. être émis, en parl. d’un son, d’où retentir, Soph. O.C. 1500 ||
Moy. faire retentir les louanges de : τινα, Pd. fr. 45, 18, de qqn ||
➳ Impf. 3 sg. poét. ἤχεε, Hés. Th. 835 ; impf. itér. 3 sg. ἠχέεσκε, Hdt. 4, 200. Dor. ἀχέω [ᾱ] Pd. Thcr. Mosch. ll. cc.
Étym. ἠχή.
1. abs. klinken, weergalmen:
2. met acc.
a. met acc. v.h. inw. obj. laten klinken:
b. met acc. van pers. bewenen, bejammeren:
ἠχέω, (vgl. oben ἀχέω), schallen, ertönen, rauschen ; ἠχεῖ δὲ κάρη νιφόεντος Ὀλύμπου Hes. Th. 42 ; τὸν πρωκτὸν ἠχεῖν ὑπὸ βίας τοῦ πνεύματος Ar. Nub. 164 ; φόρμιγξ ἠχήσειεν ἐπʼ εὐχαῖς ἡμετέραις, sie mag dazu ertönen, Th. 327 ; ἤχεσκε ὁ χαλκὸς τῆς ἀσπίδος Her. 4.200 ; τὰ χαλκεῖα πληγέντα μακρὸν ἠχεῖ Plat. Prot. 329a ; Sp.; einen Laut von sich geben, neben διαλέγεσθαι Plut. Cor. 38. – Auch trans., erschallen lassen, anstimmen, ἠχεῖ τις οὐκ ἄσημον κωκυτόν Soph. Tr. 863 ; dah. pass., τίς αὖ παρʼ ὑμῶν ἠχεῖται κτύπος O.C. 1696. Vgl. noch Theocr. 2.36 τὸ χαλκίον ὡς τάχος ἄχει, laß ertönen ; τὰ φωνήεντα, aussprechen, Dem. Phaler. 71. S. auch ἰάχω.
Strong 2278
to sound: I Co 13:1 (cf. ἐξ-, κατ-ηχέω).†
ἠχέω
- Iintr. to sound, ring, peal, Hes.; often of metal, ἤχεσκε (Ionic imperf.) Hdt.; τὰ χαλκεῖα πληγέντα μακρὸν ἠχεῖ Plat.; of the grasshopper, to chirp, Theocr.
- IIc. acc. cogn., ἀχεῖν ὕμνον to let it sound, Aesch.; κωκυτόν Soph.; χαλκίον ἄχει sound the cymbal, Theocr.:—Pass., ἠχεῖται κτύπος a sound is made, Soph.