ἱμείρω
ἱμείρω, to long for, yearn after, desire
Could not find ἱμείροντι in Logeion dictionaries.
ἱμείροντι Verb: present active participle masculine dative singular, Verb: present active participle neuter dative singular, Verb: present active indicative 3rd plural of ἱμείρω
ἱμείρω [ῑ], Aeol. ἰμέρρω Sapph. 1.27, Alc. Supp. 26.5, cf. Hdn.Gr. 2.949: (ἵμερος):—
- long for, desire, c. gen., τί κακῶν ἱμείρετε τούτων . . ; Od. 10.431, cf. 555, Hes. Sc. 31; μεγάλων B. 1.62; μάχης A. Ag. 940; βίου S. Fr. 952, cf. Ar. Nu. 435: c. inf., long or wish to do, Alc. l.c., Sol. 13.7, A. Pers. 233, S. OT 587, Ichn. 128; ὄσσα μοι τέλεσσαι θῦμος ἰμέρρει Sapph. l.c.: c. Adj. neut., γνωτὰ κοὐκ ἄγνωτά μοι προσήλθεθʼ ἱμείροντες S. OT 59: abs., Id. El. 1053; ἀσμένοις . . καὶ ἱμείρουσιν . . τὸ φῶς ἐγίγνετο Pl. Cra. 418d.
- II Med. ἱμείρομαι, aor. 1 ἱμειράμην Il. 14.163:—Pass., aor. 1 ἱμέρθην Hdt. 7.44: c. gen., ὁππότʼ ἂν ἡβήσῃ τε καὶ ἧς ἱμείρεται αἴης (Ep. aor. subj.) Od. 1.41; χρημάτων ἱ. μεγάλως Hdt. 3.123: c. inf., εἴ πως ἱμείραιτο παραδραθέειν φιλότητι (cf. ἵμερος) Il. 14.163, cf. Od. 1.59, Hdt. 6.120, S. OT 386.—Ep., Ion. (Hdt. and Hp. Morb. 4.39), and Trag. word: never in Att. Prose; introduced as etym. in Pl. Cra. l.c.
ἱμείρω [ῑ] désirer, souhaiter : τινός, Od. 10, 431 ; Hés. Sc. 31 ; Eschl. Ag. 940 ; τι, Soph. O.R. 59, qqe ch. ; avec l’inf. Eschl. Pers. 233 ; Soph. O.R. 587, désirer faire qqe ch. ; abs. Soph. El. 1053 ; Plat. Crat. 418c ||
Moy. ἱμείρομαι (impf. ἱμειρόμην, ao. ἱμειράμην, ao. de forme pass. ἱμέρθην) m. sign. ; avec le gén. Od. 1, 41 ; Hdt. 3, 123 ; avec l’inf. Il. 14, 163 ; Od. 1, 59 ; Hdt. 6, 120 ; Soph. O.R. 386 ||
➳ Inus. en prose att., seul. Plat. Crat. 418c ; éol. ἰμέρρω, Sapph. 1, 27 ; Ao. pass. ἱμέρθην, Hdt. 7, 44.
Étym. ἵμερος.
ἱμείρω, (ἵμερος), sich wonach sehnen, wonach verlangen, τινός, Od. 10.431, 555 ; φιλότητος Hes. Sc. 31 ; μάχης Aesch. Ag. 914 ; γάμων Eur. I.A. 486 ; τεύξει τοίνυν γʼ ὧν ἱμείρεις· οὐ γὰρ μεγάλων ἐπιθυμεῖς Ar. Nub. 435 ; c. inf., ἵμειρʼ ἐμὸς παῖς τήνδε θηρᾶσαι πόλιν Aesch. Pers. 229 ; οὔτʼ αὐτὸς ἱμείρων ἔφυν τύραννος εἶναι Soph. O.R. 587, der es auch absolut braucht, El. 1042, wie Plat. ἀσμένοις τοῖς ἀνθρώποις καὶ ἱμείρουσιν τὸ φῶς ἐγίγνετο Crat. 418c, nur der Etymologie wegen gebraucht, sonst nicht in att. Prosa.
Med. in derselben Bdtg ; c. inf., ἱμείραιτο παραδραθέειν φιλότητι Il. 14.163 ; Od. 1.41, 59 ; Soph. O.R. 386 ; ἱμείροντο θεήσασθαι τοὺς μήδους Her. 6.120 ; c. gen., Il. 14.269 ; ἱμείρετο χρημάτων Her. 3.123 ; vgl. 6.120 ; aor. pass., ἱμέρθη ἰδέσθαι 7.44, er verlangte zu sehen ; Hippocr. u. sp.D.
Med. in derselben Bdtg ; c. inf., ἱμείραιτο παραδραθέειν φιλότητι Il. 14.163 ; Od. 1.41, 59 ; Soph. O.R. 386 ; ἱμείροντο θεήσασθαι τοὺς μήδους Her. 6.120 ; c. gen., Il. 14.269 ; ἱμείρετο χρημάτων Her. 3.123 ; vgl. 6.120 ; aor. pass., ἱμέρθη ἰδέσθαι 7.44, er verlangte zu sehen ; Hippocr. u. sp.D.
ἱμείρω
[ἵμερος.]
Also as deponent ἱμείρομαι.
2 sing. ἱμείρεαι [ῐ] Il. 14.269.
3 sing. aor. subj. ἱμείρεται Od. 1.41.
3 sing. opt. ἱμείραιτο Il. 14.163.
- 1
To wish, desire.
With infin.: παραδραθέειν φιλότητι Il. 14.163. Cf. Od. 1.59, Od. 5.209.
- 2
With genit., to long for, sigh after: πασιθέης Il. 14.269.
To bethink oneself of, turn one’s mind to: ἧς αἴης Od. 1.41.
To let one’s mind dwell upon, set one’s thoughts upon: κακῶν τούτων Od. 10.431.
To be in quest of: ψύχεος ἱμείρων Od. 10.555.
- 1
ἱμείρω (ἵμερος), mid. ἱμείρεται, ἱμειρόμενος, aor. opt. ἱμείραιτο, subj. ἱμείρεται: long for, yearn for, τινός, and w. inf., Od. 10.431, Il. 14.163.
ἱμείρω
ἵμερος
- Ito long for, yearn after, desire a thing, c. gen., Od., Aesch., etc.:—c. inf. to long or wish to do, Solon, Aesch., etc.
- IIas Dep. to desire, c. gen., ὁππότʼ ἂν ἧς ἱμείρεται αἴης (Epic for -ηται) Od.; χρημάτων ἱμ. μεγάλως Hdt.