ἵμερος

ἵμερος [ῑ], ὁ,

• longing, yearning after, c. gen. rei, σίτου . . περὶ φρένας ἵμερος αἱρεῖ Il. 11.89, etc.; γόου ἵμερον ὦρσε raised [in them] a yearning after tears, i.e. a desire of the soul to disburden itself in grief, 23.14; ὑφʼ ἵμερος ὦρτο γόοιο Od. 16.215, etc.: with gen. obj. added, πατρὸς ὑφʼ ἵμερον ὦρσε γόοιο for his father, 4.113; ἵμερον ἔχειν, = ἱμείρεσθαι, c. inf., Hdt. 5.106, 7.43; ἵμερος ἔχει με . . ἰδεῖν S. OC 1725 (lyr.), cf. Sapph. Supp. 24.11; ἵ. ἐπείρεσθαί μοι ἐπῆλθέ Hdt. 1.30, cf. 9.3; τῶν (sc. δενδρέων) γλυκὺς ἵ. ἔσχεν . . φυτεῦσαι Pi. O. 3.33: in pl., πολλοὶ γὰρ εἰς ἓν ξυμπίτνουσιν ἵ. various impulses or emotions, A. Ch. 299, cf. Phld. Ir. p.37 W., Piet. 20.
• • • 2 abs., desire, love, ὥς σεο νῦν ἔραμαι καί με γλυκὺς ἵ. αἱρεῖ Il. 3.446; δὸς νῦν μοι φιλότητα καὶ ἵ. 14.198; δαμέντα φρένας ἱμέρῳ Pi. O. 1.41, cf. Sapph. 96.16 L.-P.; ἱμέρῳ πεπληγμένος A. Ag. 544; ἱμέρου νικώμενος Id. Supp. 1005, cf. Pr. 649, S. Tr. 476, Ar. Ra. 59; βλεφάρων ἵ. S. Ant. 796 (lyr.).
    • 3 personified, Χάριτές τε καὶ Ἵ. Hes. Th. 64; Ἔρως . . χαρίτων, ἱμέρου, πόθου πατήρ Pl. Smp. 197d, cf. Luc. Dear.Iud. [DDeor. 20.]15, Nonn. D. 1.68, al.
  • II as Adj., only in neut. as Adv., ἵμερον αὐλήσαντι AP 9.266 (Antip.); ἵμερα μελίζεσθαι, δακρῦσαι, ib. 7.30 (Antip. Sid.), 364 (Marc. Arg.).— Poet., exc. in Pl. and Ion. and later Prose, as Hdt. ll. cc., Hp. Aër. 22, Phld. ll. cc., Acad.Ind. p.56 M. (Sts. derived fr. is-mero-, cf. Skt. iṣṭás ‘desired’, iṣmás ‘god of love’, but Aeol. texts have ἴμερος, ἰμέρρω, never ἰμμ-; cf. ἡμερτόν· ἐπέραστον, Hsch. (s.v.l.).)

ἵμερος, ὁ (vielleicht mit ἵημι, ἵεμαι zusammenhangend ?), Sehnsucht, Verlangen wonach ; Liebesgenuß, Liebe, ὥς σεο νῦν ἔραμαι καί με γλυκὺς ἵμερος αἱρεῖ Il. 3.446, 14.328 ; φιλότης καὶ ἵμερος 14.198, 216 ; σίτου, 11.89 u. öfter ; Θέτις γόου ἵμερον ὦρσεν 23.14, wie ἀμφοτέροισι δὲ τοῖσιν ὑφʼ ἵμερος ὦρτο γόοιο Od. 16.215 ; auch noch mit einem gen. verbunden, τῷ δʼ ἄρα πατρὸς ὑφʼ ἵμερον ὦρσε γόοιο 4.113, das Verlangen nach der Trauer um den Vater erregen, denn der Unglückliche sehnt sich, seinen Schmerz auszuweinen (die Wonne der Wehmut, Ossian).
Bei Pind., wie ἔρως, Liebessehnsucht, Liebe, γλυκύς Ol. 3.35 ; δαμεὶς φρένας ἱμέρῳ 1.41. Auch Tragg., τῶν ἀντερώντων ἱμέρῳ πεπληγμένος Aesch. Ag. 530, vgl. 1176 u. Eur. Med. 556 ; ὠμοδακής σʼ ἄγαν ἵμερος ἐξοτρύνει Aesch. Spt. 674 ; ἵμερος ἔχει με Soph. O.C. 1723 ; νύμφας Ant. 792 ; ταύτης ὁ δεινὸς ἵμ. ποθʼ Ἡρακλῆ διῆλθε Tr. 476 ; τοῦ θανόντος ἱμέρῳ Phil. 350 ; τοιοῦτος ἵμ. με διαλυμαίνεται Ar. Ran. 59 ; personifiziert, Anacr. 64.2 ; Bruder des Eros, Luc. Deor. jud. 15. Selten in Prosa, ἵμερον ἔχειν, Her. 5.106, öfter ; Plat. Phaedr. 251c, 255c, Symp. 197d. – Adj. ist ἵμερος = ἱμερόεις gebraucht in der Anth., ἵμερα μελίζεσθαι Antip.Sid. 76 (VII.30), ἵμερα δακρύσασα M.Arg. 29 (VII.364).

ἵμερος

-ου, ὁ.

• • 1

    Desire, longing, yearning.

    With genit., of what is desired: ἀνδρὸς προτέρου Il. 3.139. Cf. Il. 11.89: Od. 23.144.

    Sexual desire: ἱ. μʼ αἱρεῖ Il. 3.446 = Il. 14.328. Cf. Il. 14.198, 216.

  • 2

    Impulse, tendency, inclination.

    With genit.: γόου Il. 23.14. Cf. Il. 23.108, 153, Il. 24.514, 507: = Od. 4.113, 183, Od. 16.215, Od. 19.249, Od. 22.500, Od. 23.231.

ἵ¯μερος

• 1longing τότʼ Ἀγλαοτρίαιναν ἁρπάσαι (sc. Πέλοπα), δαμέντα φρένας ἱμέρῳ O. 1.41 c. gen., (δένδρεα) τῶν νιν γλυκὺς ἵμερος ἔσχεν φυτεῦσαι O. 3.32

ἵμερος : longing, passion, love; freq, w. obj. gen.; w. two genitives, πατρὸς ἵμερος γόοιο, ‘yearning after tears, to weep for his father,’ Il. 24.507, Od. 4.113.

ἵμερος ἵ_μερος, ὁ,

• • Ia longing or yearning after a thing, Lat. desiderium, c. gen., Il.; γόου ἵμερον ὦρσεν raised [in them] a yearning after tears, i. e. a desire to weep, Il.; and with a second gen., πατρὸς ὑφʼ ἵμερον ὦρσε γόοιο for his father, Od.; ἵμερον ἔχειν ἱμείρεσθαι, Hdt.:—in pl., πολλοὶ ἵμεροι various emotions, Aesch.
  • • 2absol. desire, love, Il., etc.
  • IIas adj., but only in neut. as adv., ἵμερον αὐλεῖν Anth.; ἵμερα μελίζεσθαι, δακρύειν Anth.