ὀκνηρός
ὀκνηρός, shrinking, hesitating, backward, unready, timid
Could not find ὀκνηρότερον in Logeion dictionaries.
ὀκνηρότερον masculine accusative singular comparative, neuter nominative singular comparative, neuter vocative singular comparative, neuter accusative singular comparative of ὀκνηρός
ὀκν-ηρός, ά, όν,
- shrinking, timid, ἐλπίδες -ότεραι Pi. N. 11.22; ἀσθενέας καὶ ὀ. Hp. Acut. 28; -ότερος ἐς τὴν πρᾶξιν Antipho 2.3.5; ἐς τὰ πολεμικὰ -ότεροι Th. 4.55, cf. 1.142; esp. from fear, opp. τολμηρός, D. 25.24; τὸ θῆλυ -ότερον Arist. HA 608b13. Adv. -ρῶς reluctantly, X. An. 7.1.7; ὀ. διακεῖσθαι D. 10.28: Comp. -ότερον X. Cyr. 1.4.6.
- 2 idle, sluggish, Hierocl. Facet. 211, al.
- II of things, causing fear, vexatious, troublesome, ἡμῖν μὲν . . ταῦτʼ ὀκνηρά S. OT 834.
ὀκνηρός, ά, όν, lent, d’où :
I pass.
1 lent, Hpc. 388, 34 ||
2 p. suite, craintif, timide, Pd. N. 11, 22 ; p. opp. à τολμηρός, Dém. 777, 5 ; εἴς τι, Thc. 4, 55 ; Ant. 644, 8, pour faire qqe ch. ||
II act. qui effraie, Soph. O.R. 834 ||
Cp. -ότερος, Pd. l. c. ; Thc. 1, 142 ; 4, 55 ; Ant. l. c. ||
➳ [ὀκν. avec ο bref] Soph. l. c. ; Thcr. Idyl. 24, 35.
Étym. ὄκνος.
1. van pers. timide, aarzelend, bangelijk:
2. van zaken vreeswekkend, afschrikwekkend:
ὀκνηρός, saumselig, bedenklich ; ἐλπίδες ὀκνηρότεραι, Pind. N. 11.22, von der Furcht ; ταῦτʼ ὀκνηρὰ ἡμῖν, Soph. O.R. 834 ; ἐς τὰ πολεμικὰ ὀκνηρότεροι ἐγένοντο, Thuc. 4.55 ; ὀκνηρότερος εἰς τὴν πρᾶξιν, Antiph. 2 γ 5 ; ὀκνηρότερον προσιέναι, Xen. Cyr. 1.4.6 ; dem τολμηρός entgeggstzt, Dem. 25.24, wie dem θρασύς, Luc. Nigr. A.; a.Sp.
ὀκνηρός
- 1diffident ἐλπίδες δʼ ὀκνηρότεραι N. 11.22
ὀκνηρός, ά, όν
ὄκνος
- Ishrinking, hesitating, backward, unready, timid, Pind.; ὀκνηρὸς ἐς τὰ πολεμικά Thuc.:—adv. -ρῶς, Xen., etc.
- IIof things, causing fear, vexatious, troublesome, Soph.