ὀκριάω
ὀκριάω, were becoming incensed, furious
ὀκριάω-ῶ, exciter, irriter, d’où pass. ὀκριάομαι-ῶμαι (impf. épq. 3 pl. ὀκριόωντο, Od. 18, 33 ; part. pf. ὠκριωμένος, Lyc. 545) être irrité, exaspéré.
Étym. ὄκρις.
ὀκριάω, rauh, scharf machen, nur pass.; übertr., vom Zorn, πανθυμαδὸν ὀκριόωντο Od. 18.33, in vollem Zorne wurden sie gegen einander aufgebracht, VLL erkl. ἐτραχύνοντο, ὠργίζοντο ; Lycophr. 545 hat danach gebildet ὠκριωμένος, aufgebracht, wie von ὀκριόω.
ὀκριάω (ὄκρις, ἄκρος): only pass. ipf. ὀκριόωντο, met., were becoming incensed, furious, Od. 18.33†.