ὀνειδισμός
ὀνειδισμός, reproach
ὀνειδ-ισμός, ὁ,
- reproach, Ep.Rom. 15.3 (pl.), al., J. AJ 19.7.1, Plu. Art. 22; calumny, Vett.Val. 65.7, 73.10 (both pl.).
ὀνειδισμός, οῦ (ὁ) injure, outrage, ou simpl. reproche, Plut. Artax. 22.
Étym. ὀνειδίζω.
ὀνειδισμός, ὁ, die Schmähung, Beschimpfung, der Vorwurf, Dion.Hal. u. a.Sp.