ὀνειδιστικός
ὀνειδιστικός, reproachful, abusive
ὀνειδ-ιστικός, ή, όν,
- reproachful, abusive, εἴς τι Luc. Cont. 7; λόγοι D.S. 16.93. Adv. -κῶς M.Ant. 1.10, Demetr. Eloc. 289.
ὀνειδιστικός, ή, όν, injurieux, outrageant, Luc. D. mar. 1, 2 ; Char. 7.
Étym. ὀνειδίζω.
ὀνειδιστικός, schmähend, tadelnd, Vorwürfe zu machen geneigt ; Sp., ὀνειδιστικὸν τοῦτο εἰς τὴν τέχνην, Luc. Cont. 7, vgl. D.Mer. 1.2.
• Adv ., M.Ant. 1.10.
• Adv ., M.Ant. 1.10.
ὀνειδιστικός, ή, όν
from ὀνειδίζω
- reproachful, abusive, Luc.