ὄνειδος
ὄνειδος, reproach, censure, blame
- reproach, rebuke, censure, blame, esp. by word, προθέουσιν ὀνείδεα μυθήσασθαι Il. 1.291; λέγʼ ὀ. 2.222; ὀ. βάζεις Od. 17.461; εἶχε ὄ. καὶ ἀτιμίην was in disgrace, Hdt. 9.71; ὄ. ὀνειδίζειν S. Ph. 523; ὄ. φέρει it brings reproach, Pl. R. 590c; ὄ. τινὶ περιθεῖναι Antipho 5.18; περιάψειν Lys. 21.24; ὡς ἐν ὀνείδει by way of reproach, Pl. Grg. 512c, cf. R. 431b (without ὡς Smp. 189e); ὀνείδει ἐνέχεσθαι, συνέχεσθαι, Id. Lg. 808e, 944e: pl., ὀνείδη κλύειν A. Pers. 757; κολάζειν ὀνείδεσι with censures, Pl. Lg. 847a; ὀνείδη ἔχει τὰ μέγιστα Id. R. 344b; ὀ. ἐπιφέρειν Arist. EN 1123a32.
- 2 matter of reproach, disgrace, σοὶ γὰρ ἐγὼ . . κατηφείη καὶ ὄ. Il. 16.498; σοὶ μὲν δὴ . . κατηφείη καὶ ὄ., εἰ . . 17.556, cf. Hdt. 2.36; ἐμῇ κεφαλῇ κατʼ ὀνείδεα χεῦαν Od. 22.463; τέκνοις ὄ. λιπεῖν E. Heracl. 301; ὀνειδῶν καὶ κακῶν μέστους D. 22.31; ὄνειδός [ἐστι] c. inf., E. Andr. 410: c. gen., τὸ . . πόλεως ὄ. the disgrace of the city, A. Th. 539; αὑτῆς ὄ. S. OC 984; ὄ. Ἑλλάνων Id. Aj. 1191 (lyr.); τὸ Λυσίου ὄ. Pl. Phdr. 277a; Oedipus calls his daughters τοιαῦτʼ ὀνείδη, S. OT 1494, cf. Ar. Ach. 855, D. 21.132.
- 3 the statement of Eust. 88.15, 647.36 that ὄ. meant originally any report of one, reputation, character, is not borne out by the passages he cites— ὄ. οὐ καλόν S. Ph. 477; Θήβαις κάλλιστον ὄ. E. Ph. 821 (lyr.); καλὸν ὄ. Id. Med. 514, IA 305, which are plainly ironical. (Cf. Skt. nindati, nid- ‘insult’, Goth. ga-naitjan ‘slander’, Lett. naids ‘hatred’.)
1. verwijt:
2. schande:
τό.
- 1
In pl., words of blame, censure, reproach, abuse, reviling: λέγʼ ὀνείδεα Il. 2.222. Cf. Il. 1.291, Il. 2.251, Il. 3.242, 438, Il. 9.460, Il. 20.246: Od. 17.461.
- 2
In pl., shame, disgrace: αἳ ἐμῇ κεφαλῇ κατʼ ὀνείδεα χεῦαν Od. 22.463.
- 3
A cause or source of reproach or blame: ἐμοί κʼ ὀνείδεα ταῦτα γένοιτο Od. 6.285. Cf. Il. 16.498, Il. 17.556.
- 1
- 1reproach, disgrace γνῶναί τʼ ἔπειτʼ, ἀρχαῖον ὄνειδος εἰ φεύγομεν, Βοιωτίαν ὗν O. 6.89 πάρφασις αἱμύλων μύθων ὁμόφοιτος, δολοφραδής, κακοποιὸν ὄνειδος N. 8.33
Strong 3681
1. reproach, censure, blame.
2. matter of reproach, disgrace: Lk 1:25.†
- 1reproach, censure, blame, Hom.; ὄνειδος ἔχειν to be in disgrace, Hdt.; ὄνειδός ἐστι, c. inf., Eur.; ὡς ἐν ὀνείδει by way of reproach, Plat.:—pl., ὀνείδη ἔχειν τὰ μέγιστα Plat., etc.
- 2matter of reproach, a reproach, disgrace, σοὶ, μὲν δὴ κατηφείη καὶ ὄν., Il.; c. gen., τὸ πόλεως ὄν. the reproach of the city, Aesch.; ὄν. Ἑλλάνων Soph.; so, Oedipus calls his daughters τοιαῦτʼ ὀνείδη Soph.
-
…μετὰ τῶν βαρβάρων γενομένους καταδουλώσασθαι τοὺς Ἕλληνας, ἡγησάμενοι κρεῖττον εἶναι μετʼ ἀρετῆς καὶ πενίας καὶ φυγῆς ἐλευθερίαν ἢ μετʼ ὀνείδους καὶ πλούτου δουλείαν τῆς πατρίδος, ἐξέλιπον ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος τὴν πόλιν, ἵνʼ ἐν μέρει πρὸς ἑκατέραν ἀλλὰ μὴ…
Lysias, Speeches
-
…διʼ ὃν ἄρχουσιν οἱ ἐπιεικέστατοι, ὅταν ἐθέλωσιν ἄρχειν. ἢ οὐκ οἶσθα ὅτι τὸ φιλότιμόν τε καὶ φιλάργυρον εἶναι ὄνειδος λέγεταί τε καὶ ἔστιν ; ἔγωγε, ἔφη. διὰ ταῦτα τοίνυν, ἦν δʼ ἐγώ, οὔτε χρημάτων ἕνεκα…
Plato, Republic
-
…ἴδια καὶ δημόσια, ἀλλὰ συλλήβδην · ὧν ἐφʼ ἑκάστῳ μέρει ὅταν τις ἀδικήσας μὴ λάθῃ, ζημιοῦταί τε καὶ ὀνείδη ἔχει τὰ μέγιστα καὶ γὰρ ἱερόσυλοι καὶ ἀνδραποδισταὶ καὶ τοιχωρύχοι καὶ ἀποστερηταὶ καὶ κλέπται οἱ κατὰ μέρη ἀδικοῦντες τῶν τοιούτων…
Plato, Republic
-
…, συνδιαβάλλεσθαι δʼ ἠνάγκαζον, εἰς τοσοῦτον ὑπεροψίας ἐλθόντες ὥστε οὐ τῶν ἀγαθῶν κοινούμενοι πιστοὺς ὑμᾶς ἐκτῶντο, ἀλλὰ τῶν ὀνειδῶν μεταδιδόντες εὔνους ᾤοντο εἶναι. ἀνθʼ ὧν ὑμεῖς νῦν ἐν τῷ θαρραλέῳ ὄντες, καθʼ ὅσον δύνασθε, καὶ ὑπὲρ…
Lysias, Speeches
-
…ἀμφίβληστρον ὡς ἐκαίνισαν. πέδαις δʼ ἀχαλκεύτοις ἐθηρεύθης, πάτερ. αἰσχρῶς τε βουλευτοῖσιν ἐν καλύμμασιν. ἆρʼ ἐξεγείρῃ τοῖσδʼ ὀνείδεσιν, πάτερ ; ἆρʼ ὀρθὸν αἴρεις φίλτατον τὸ σὸν κάρα ; ἤτοι δίκην ἴαλλε σύμμαχον φίλοις, ἢ τὰς ὁμοίας…
Aeschylus, Libation Bearers
-
…. τί δρᾷς ; ἀνίστω, μή σε νικάτω πόνος, μηδʼ ἀγνοήσῃς πῆμα μαλθαχθεῖσʼ ὕπνῳ. ἄλγησον ἧπαρ ἐνδίκοις ὀνείδεσιν · τοῖς σώφροσιν γὰρ ἀντίκεντρα γίγνεται. σὺ δʼ αἱματηρὸν πνεῦμʼ ἐπουρίσασα τῷ, ἀτμῷ κατισχναίνουσα, νηδύος πυρί ,…
Aeschylus, Eumenides
-
…καὶ τοκεῦσιν πικρόν · τὸν μητραλοίαν δʼ ἐξέκλεψας ὢν θεός. τί τῶνδʼ ἐρεῖ τις δικαίως ἔχειν ; ἐμοὶ δʼ ὄνειδος ἐξ ὀνειράτων μολὸν ἔτυψεν δίκαν διφρηλάτου μεσολαβεῖ κέντρῳ ὑπὸ φρένας, ὑπὸ λοβόν. πάρεστι μαστίκτορος δαΐου δαμίου βαρὺ τὸ…
Aeschylus, Eumenides
-
…, τό τʼ ἔπειτα παρίσταται ἀνθρώποισιν, οὐλόμενον, καματηρόν, ὅ τε στυγέουσι θεοί περ. αὐτὰρ ἐμοὶ μέγʼ ὄνειδος ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσιν ἔσσεται ἤματα πάντα διαμπερὲς εἵνεκα σεῖο, οἳ πρὶν ἐμοὺς ὀάρους καὶ μήτιας, αἷς ποτε πάντας…
NA, Homeric Hymns
-
…ὠή, καὶ καθευδουσῶν τί δεῖ ; ἐγὼ δʼ ὑφʼ ὑμῶν ὧδʼ ἀπητιμασμένη ἄλλοισιν ἐν νεκροῖσιν, ὧν μὲν ἔκτανον ὄνειδος ἐν φθιτοῖσιν οὐκ ἐκλείπεται, αἰσχρῶς δʼ ἀλῶμαι · προυννέπω δʼ ὑμῖν ὅτι ἔχω μεγίστην αἰτίαν κείνων ὕπο · παθοῦσα…
Aeschylus, Eumenides
-
…; ἀλλʼ ἡνίκʼ ἂν δὴ πρὸς γάμων ἥκητʼ ἀκμάς, τίς οὗτος ἔσται, τίς παραρρίψει, τέκνα, τοιαῦτʼ ὀνείδη λαμβάνων, ἃ ταῖς ἐμαῖς γοναῖσιν ἔσται σφῷν θʼ ὁμοῦ δηλήματα ; τί γὰρ κακῶν ἄπεστι ; τὸν πατέρα πατὴρ…
Sophocles, Oedipus Tyrannus