ὀριγνάομαι
ὀριγνάομαι, to stretch oneself
Could not find ὀριγνώμενον in Logeion dictionaries.
ὀριγνώμενον present middle participle masculine accusative singular, present middle participle neuter nominative singular, present middle participle neuter vocative singular, present middle participle neuter accusative singular of ὀριγνάομαι
ὀριγνάομαι, fut. -ήσομαι D.C. 41.53: aor. ὠριγνήθην Antipho Soph. 21, Isoc. Ep. 6.9:—
- stretch oneself, like ὀρέγομαι, ἔγχεσιν ἠδʼ ἐλάτῃς αὐτοσχεδὸν ὠριγνῶντο they fought with outstretched spears, Hes. Sc. 190.
- 2 c. gen., stretch oneself after a thing, aim at, grasp at, ὅτε . . θηρῶν ὀριγνῷτο E. Ba. 1255; ποίας δόξης Isoc. l.c.; τελαμῶνος Theoc. 24.44; κερδέων Herod. 7.37; χορείας Pl. Ax. 366a; τοῦ πλείονος Socr. Ep. 29, D.C. l.c.; aim at, strive, c. inf., κενῶσαι τελέως Gal. 11.363; νικῆσαι Id. 10.5.
- 3 reach, win, Δήμητρος εὐνῆς D.H. 1.61 (v.l. εὐνήν).
ὀριγνάομαι-ῶμαι (impf. ὠριγναόμην-ώμην, f. ὀριγνήσομαι, ao. ὠριγνήθην, pf. inus.) s’allonger :
1 abs. ἔγχεσιν, Hés. Sc. 190, se pencher en avant la lance à la main ||
2 avec un rég. : τινος, Eur. Bacch. 1255 ; Thcr. Idyl. 24, 44 ; Plat. Ax. 366a, pour saisir qqe ch. ; d’où avec l’acc. se saisir de, obtenir, DH. 1, 61.
Étym. ὀρέγομαι.
ὀριγνάομαι, = ὀρέγομαι, sich recken, strecken ; ἔγχεσιν ἠδʼ ἐλάτῃς αὐτοσχεδὸν ὠριγνῶντο, mit Speeren streckten sie sich, sie kämpften mit vorgestreckten Speeren, Hes. Sc. 190 ; ὅτε θηρῶν ὀριγνῷτο, Eur. Bacch. 1255 ; bei Plat. Ax. 366a ist τῆς διαίτης ὀριγνωμένη v.l. für ὀρεγομένη ; – c. gen. braucht es Theocr. 24.44, ὠριγνᾶτο νεοκλώστου τελαμῶνος ; ποίας δόξης ὀριγνηθῆναι, Isocr. ep. 6.9 ; eben so DC. 56.6.
ὀριγνάομαι,
ὀρέγομαι
- 1to stretch oneself, ἔγχεσιν ὠριγνῶντο they fought with outstretched spears, Hes.
- 2c. gen. to stretch oneself after a thing, reach at, grasp at, Eur., Theocr.