ὁρίζω
ὁρίζω, to divide, bound, determine, define
ὁρίζω, Ion. οὐρ- Hdt. (v. infr.): fut. ὁριῶ Arist. Cat. 5b5, (δι-) Isoc. 4.174: aor. ὥρισα S. Ant. 452, Pl. Lg. 864e; Ion. οὔρισα Hdt. 3.142: pf. ὥρικα D. 26.24, Arist. Mete. 382a19:—Med., fut. -ιοῦμαι Pl. Tht. 190e, Lg. 737d: aor. ὡρισάμην Id. Tht. 148a, Epicr. 11.18, etc.:—Pass., fut. ὁρισθήσομαι Pl. Tht. 158d: aor. ὡρίσθην Id. Chrm. 171a: pf. ὥρισμαι Th. 1.71, Pl. Smp. 182a, etc.; but in med. sense, E. Hec. 801, D. 31.5: (ὅρος):—
- divide or separate from, as a border or boundary, c. acc. et dat., ὁ Νεῖλος ὁ τὴν Ἀσίην οὐρίζων τῇ Λιβύῃ Hdt. 2.16: c. acc. et gen., S. Ph. 636:—Pass., θύρᾳ βαλανωτῇ ὡρισμένην ἀπὸ τῆς ἀνδρωνίτιδος X. Oec. 9.5; or
- b with two accs. joined by καί, separate, [λίμνη] οὐρίζει τήν τε Σκυθικὴν καὶ τὴν Νευρίδα γῆν Hdt. 4.51, cf. 56, 7.123, Arist. HA 501b16, OGI 335.112 (Pergam., ii B. C.), Lyc. 1289, etc.; ἐὰν . . κύκλος . . ὁρίζῃ τό τε ἀφανὲς καὶ τὸ φανερὸν ἡμισφαίριον Autol. Sph. 4: hence ὁρίζων κύκλος Id. 1.1; v. ὁρίζων.
- c delimit, χρὴ τὸν νόμον ὁρίζειν πειρᾶσθαι κατὰ μέρη Pl. Lg. 944a.
- 2 bound, τὴν ἀρχὴν ὥριζεν αὐτῷ ἡ Ἐρυθρὰ θάλαττα X. Cyr. 8.6.21; τὰ δὲ πρὸς Τριβαλλοὺς . . Τρῆρες ὥριζον Th. 2.96; of a line (or surface) as limiting a surface (or solid), Arist. Metaph. 1017b17:—Pass., Εὔβοια . . ὅροις ὑγροῖσιν ὡρισμένη E. Ion 295: metaph., ὡρίσθω μέχρι τοῦδε so far let it go and no further, Th. 1.71.
- 3 pass between or through, διδύμους πέτρας E. Med. 433 (lyr.).
- 4 part, divide, χειμὼν ἄλλοσʼ ἄλλον ὥρισεν Id. Hel. 128; ὁ. τινὰ ἀπὸ . . banish one from . ., Id. Hec. 941 (lyr.):—Pass., ματρὸς ἐκ χερῶν ὁ. depart from . ., Id. Ion 1459 (lyr.), but very dub. in Ar. Ec. 202; cf. ἐξορίζω (A) II, III.
- II mark out by boundaries, mark out, βωμὸν ἱδρύσατο καὶ τέμενος περὶ αὐτὸν οὔρισε Hdt. 3.142, cf. 6.108, S. Tr. 754, E. Hel. 1670, IG 1(2).76.54, 42(1).76.19 (Pass., Epid., ii B.C.), etc.; v. infr. IV. 1: metaph., ὁ. τι ἔς τι limit one thing according to another, Th. 3.82.
- 2 trace out as a boundary, πόρον (of Io tracing out the Bosporus), A. Supp. 546 (lyr.).
- III ordain, determine, lay down, αἶσα τόνδε σοὐρίζει (i.e. σοι ὁρίζει) μόρον Id. Ch. 927 (σοι πορίζει M1, σʼ ὁ. M2); ἡμῖν ὥρισεν σωτηρίαν E. IT 979; ἐς τήνδε παῖδα ψῆφον ὥρισαν φόνου Id. Hec. 259; ἡ Δίκη . . ἐν ἀνθρώποισιν ὥρισεν νόμους S. Ant. 452; [τὸν χρόνον] ὁ νόμος ὁ. Pl. Lg. 864e; ἀριθμὸς ὁ ὁρίζων τὸ πολὺ καὶ τὸ ὀλίγον X. An. 7.7.36; τὸ δοῦλον γένος πρὸς τὴν ἐλάσσω μοῖραν ὥρισεν θεός E. Fr. 218; ὁρίσατέ μοι μέχρι πόσων ἐτῶν δεῖ νομίζειν νέους X. Mem. 1.2.35: c. inf., ἄνακτες ὥρισαν . . θανεῖν ἐμὴν δέσποιναν οὐ ψήφῳ μιᾷ E. Ion 1222, cf. S. Fr. 24; ὁ. τινὰ θεόν determine one to be a god, deify, AP 12.158.7 (Mel.); ὁ. θάνατον εἶναι τὴν ζημίαν Lycurg. 65, cf. Din. 1.61 (Med.); θάνατον ὡρικέναι τὴν ζημίαν D. 26.24:—Pass., ὧραι ἑκάστοις εἰσὶν ὡρισμέναι Arist. HA 542a19, etc.; ἐπί τισι ὡρισμένοις on certain definite terms (cf. ῥητός), Id. Pol. 1285b22; ἀρχαὶ ἀριθμῷ ὡρισμέναι limited, definite, opp. ἄπειροι, Id. Metaph. 1002b18; τόποι ὡ. Id. Cael. 273 a14; τὸ ὡρισμένον Id. Mete. 369b29.
- 2 define a thing, Pl. Chrm. 171a (Pass.), X. Mem. 4.6.4, al.: more freq. in Med. than Act., v. infr. IV. 3.
- IV Med., mark out for oneself, τίνα ὅρον ὁρίζῃ what criterion do you assign, Pl. Grg. 470b; στήλας ὁ. set up stones as boundary marks, X. An. 7.5.13; ὁ. χθόνα take possession of, take to oneself, A. Supp. 256; γαῖα . . ἣν Πέλοψ ὁρίζεται E. Fr. 696; ὁ. ἑαυτῷ μέρος τῆς οὐσίας Lys. 17.6: with inf. added, ἱερὸν ὡρίσαντʼ ἔχειν E. IT 969; ὁρίζεσθαι βωμούς set up, S. Tr. 237 (just like ὁρίζειν ib. 754); v. ὕπαστρος.
- 2 determine for oneself, get or have a thing determined, ἃ ὡρίσω σὺ δίκαια D. 19.241, cf. v.l. in Lys. 2.19: c. acc. et inf., αὐτὸν πολεμεῖν ὁρίζομαι I lay it down that . ., D. 9.19; τί ποτʼ ἄρʼ ὡρίσαντο καὶ τίνος γένους εἶναι τὸ φυτόν; Epicr. 11.18.
- 3 define a thing, τὴν ἡδονὴν ἀγαθὸν ὁ. Pl. R. 505c, cf. Sph. 246b; ὁ. τὰς ἀρετὰς ἀπαθείας τινάς Arist. EN 1104b24, al.; ἡδονῇ τε καὶ ἀγαθῷ ὁ. τὸ καλόν Pl. Grg. 475a; τὸ ζῆν ὁ. δυνάμει αἰσθήσεως Arist. EN 1170a16, al.: c. acc. et inf., ὁ. δικαίους εἶναι τοὺς εἰδότας κτλ. X. Mem. 4.6.6, cf. Pl. Tht. 190e, etc.:— Pass., to be defined, [ἡ αἰδὼς] ὁρίζεται φόβος τις ἀδοξίας Arist. EN 1128b11; οἷς αἱ φιλίαι ὁρίζονται ib. 1166a2; τὸ ὁριζόμενον Id. Top. 141b24, al.
- V intr., border upon, πλὴν ὅσον αὐτῆς πρὸς τὴν Ἀσίην οὐρίζει Hdt. 4.42.
- VI as Att. law-term, δισχιλίων ὡρισμένος τὴν οἰκίαν having the house marked with ὅροι (cf. ὅρος II) to secure a claim on it for 2000 drachmas, D. 31.5; so χωρίον ὡρισμένον Poll. 9.9.
ὁρίζω (impf. ὥριζον, f. ὁρίσω, att. -ιῶ, ao. ὥρισα, pf. ὥρικα, pass. f. ὀρισθήσομαι, ao. ὡρίσθην, pf. ὥρισμαι, pl. q. pf. ὡρίσμην)
I tr. limiter, borner, c. à d.
1 fixer les bornes ou la limite : χώρην, Hdt. 6, 108, d’un territoire ; ἀρχήν, Xén. Cyr. 8, 6, 21, d’un gouvernement ; Διῒ βωμοὺς τεμενίαν τε φυλλάδα, Soph. Tr. 753, tracer l’enceinte d’un autel et d’un bois consacrés à Zeus ; p. anal. ὁρίζειν θεόν, Eur. Hel. 1, 670, consacrer à un dieu un territoire qu’on a délimité, c. à d. introduire le culte d’un dieu ||
2 particul. séparer par une frontière deux territoires limitrophes, fixer la ligne frontière, avec deux rég. à l’acc. réunis par τε... καί, Hdt. 4, 51, etc. ; Xén. An. 4, 3, 1 ; ou l’un à l’acc. l’autre au gén. : Νεῖλος οὐρίζει (ion.) τὴν Ἀσίην τῆς Λιβύης, Hdt. 2, 16, le Nil sépare l’Asie de la Libye ; ou avec l’acc. et ἀπό et le gén. Xén. Œc. 9, 5 ; Plat. Tim. 53a, etc. ; fig. λίθος ὁρίζων φιλίαν τε καὶ ἔχθραν, Plat. Leg. 843a, pierre qui marque la limite entre l’amitié et la haine ||
3 en gén. séparer, diviser : λίμνην μέσην ῥείθροις, Lyc. 1289, traverser par son courant le milieu d’un lac, en parl. du Tanaïs ; ὁρ. πόρον κυματίαν, Eschl. Suppl. 544, traverser les flots d’un détroit ; d’où éloigner des frontières, du territoire d’un pays, bannir, exiler, Ar. Eccl. 202 ||
4 p. ext. délimiter, fixer : νόμον, Soph. Ant. 452, une loi ; θάνατον ζημίαν, Dém. 807a, la mort comme peine ; μόρον, Eschl. Ch. 927, le sort, la destinée ; avec un relat. : ὁρ. μέχρι πόσων ἐτῶν δεῖ, Xén. Mem. 1, 2, 35, fixer jusqu’à quel nombre d’années il faut, etc. ; avec un inf. πατὴρ ὥρισεν ἐμοὶ ἀπελθεῖν, Soph. fr. 19 Dind. mon père m’a enjoint de m’éloigner ; avec une prop. inf. Eur. Ion 1222 ; avec un double acc. ὀρ. τινὰ θεόν, Anth. 12, 158, établir qqn dieu, faire de qqn un dieu ||
5 p. suite, délimiter, définir : ὀρθῶς ἂν εὐσεβὴς ὡρισμένος εἴη, Xén. Mem. 4, 6, 4 (celui-là) pourrait être justement défini un homme pieux ; cf. Arstt. Pol. 5, 9, etc. ||
II intr. confiner à : ὅσον οὐρίζει πρὸς τὴν Ἀσίην, Hdt. 4, 42, toute la partie (de la Libye) qui confine à l’Asie ||
Moy.
1 poser comme limite pour soi-même : στήλας, Xén. An. 7, 5, 13, des bornes ; ὅρον, Plat. Gorg. 470b, se fixer une limite ||
2 p. suite, limiter pour soi-même, d’où s’approprier : χθόνα, Eschl. Suppl. 253, un territoire ||
3 marquer soi-même une limite pour autrui, d’où attribuer : Διῒ βωμοὺς τέλη τ’ ἔγκαρπα, Soph. Tr. 238, attribuer à Zeus un autel dont on trace l’enceinte, avec le don des fruits qu’on y récoltera ||
4 p. ext. fixer, établir pour soi-même : ἑαυτῷ ζημίαν τὸν θάνατον, Din. 98, 6, se fixer à soi-même la mort comme peine, se condamner soi-même à mort ; cf. Xén. Ages. 1, 10 ; Dém. 91a, etc. ||
5 délimiter, définir : τὴν ἡδονὴν ὁρ. ἀγαθόν, Plat. Rsp. 505c, définir le plaisir un bien ; avec une prop. inf. Xén. Mem. 4, 6, 8 ||
6 t. de droit att. déclarer le chiffre d’une hypothèque : δισχιλίων ὡρισμένος τὴν οἰκίαν, Dém. 877, 11, qui a déclaré (par des plaques apposées) que sa propriété était grevée d’une hypothèque de 2 000 drachmes ||
➳ Ion. οὐρίζω, Hdt. ll. cc.
Étym. ὅρος.
1. met acc.
a. begrenzen, afbakenen:
b. scheiden:
c. bepalen, vaststellen:
2. abs. grenzen aan:
ὁρίζω, begrenzen, abgrenzen, durch Grenzen sondern ; Ἀσίην τῆς Λιβύης, Her. 2.16 ; ὡς ἡμᾶς πολὺ πέλαγος ὁρίζει τῆς Ὀδυσσέως νεώς, Soph. Phil. 632, Schol. διΐστησιν ; auch ἐπεί μʼ ἀπὸ γᾶς ὥρισεν Ἰλιάδος, Eur. Hec. 941 ; pass., ὅροις ὑγροῖς ὡρισμένη, Ion 295 ; ἀπό τινος, Plat. Tim. 53a ; λίθον ὁρίζοντα φιλίαν τε καὶ ἔχθραν ἔνορκον παρὰ θεῶν, Legg. VIII.843a ; ὁρίζειν τὴν ἀρχήν, begrenzen, Xen. Cyr. 8.6.21 ; Τύρης ποταμὸς οὐρίζει τήν τε Σκυθικὴν καὶ τὴν Νευρίδα, d.i. er trennt, Her. 4.51, wie Xen. An. 4.3.1 ; – die Grenzen bestimmen, übh. bestimmen, πατρὸς γὰρ αἶσα τόνδε σοὐρίζει μόρον, Aesch. Ch. 914 ; πατρώῳ Διῒ βωμοὺς ὁρίζει, Soph. Trach. 751 ; οἱ τούσδʼ ἐν ἀνθρώποισιν ὥρισαν νόμους, Ant. 448 ; εἰς τήνδε παῖδα ὥρισαν φόνου ψῆφον, Eur. Hec. 259, vgl. Ion 1222 ; ἥν περ ἡμῖν ὥρισεν σωτηρίαν, I.T. 979 ; ὃν χρόνον ὁ νόμος ὥρισεν, Plat. Legg. IX.864e ; ὡρικέναι θάνατον ζημίαν, den Tod als Strafe festgesetzt haben, Dem. 26.23 ; pass., τὰ παρʼ ἀνθρώποις ὡρισμένα δίκαια, Pol. 2.8.12, öfter ; ἐγὼ γὰρ αὐτὸ μὲν οἶδα καὶ ὁρίζω τὸ συμβεβηκὸς ἡλίκον ἐστίν, Plut. consol. ad ux. 1.
Med. sich die Grenzen bestimmen, und sich das Umgrenzte zueignen, ὁρίζομαι δὲ τήνδε Περραίβων χθόνα, Aesch. Suppl. 253, das Land der Perrhäber liegt in meinen Grenzen ; für sich bestimmen, festsetzen, μῆχαρ, 389 ; ἔνθʼ ὁρίζεται βωμούς, Soph. Tr. 236, wie das act.; ἱερὸν ὡρίσαντʼ ἔχειν, Eur. I.T. 969 ; στήλας ὁρισάμενοι, Xen. An. 7.5.13, Säulen sich als Grenzen bestimmen ; εἰπέ, τίνα ὅρον ὁρίζει, welche Grenze setzest du fest ? Plat. Gorg. 470b ; ἡδονῇ καὶ ἀγαθῷ ὁριζόμενος τὸ καλόν, 475a, u. so öfter, die Grenzen eines Begriffes bestimmen, ihn definieren, βούλει οὖν ὁρισώμεθα ὁποῖα ταῦτʼ ἔστιν ; Phaed. 104c ; mit folgdm accus. c. inf., εἴ τις ὁριεῖται δόξαν εἶναι ψευδῆ τὸ ἑτεροδοξεῖν, Theaet. 190d ; vgl. Aesch. 1.137 ; οἱ πλεῖστοι ὁρίζονται τοὺς εὐεργέτας αὐτῶν ἄνδρας ἀγαθοὺς εἶναι, Xen. Hell. 7.3.12, sie bestimmen sie als, erklären sie für gute Männer ; νόμῳ ὁρίζομαι τὸ δίκαιον, Lys. 2.19 ; ὁρίζονται τὰς ἀρετὰς ἀπαθείας τινὰς καὶ ἠρεμίας, Arist. eth. 2.3, öfter ; – δισχιλίαν ὡρισμένος τὴν οἰκίαν, Dem. 31.5, bezieht sich auf die an verschuldete Häuser mit Angabe der Schuldforderung gehefteten ὅροι, Tafeln, wie Poll. 9.9 ὡρισμένον χωρίον τὸ ὑπόχρεων erklärt.
Med. sich die Grenzen bestimmen, und sich das Umgrenzte zueignen, ὁρίζομαι δὲ τήνδε Περραίβων χθόνα, Aesch. Suppl. 253, das Land der Perrhäber liegt in meinen Grenzen ; für sich bestimmen, festsetzen, μῆχαρ, 389 ; ἔνθʼ ὁρίζεται βωμούς, Soph. Tr. 236, wie das act.; ἱερὸν ὡρίσαντʼ ἔχειν, Eur. I.T. 969 ; στήλας ὁρισάμενοι, Xen. An. 7.5.13, Säulen sich als Grenzen bestimmen ; εἰπέ, τίνα ὅρον ὁρίζει, welche Grenze setzest du fest ? Plat. Gorg. 470b ; ἡδονῇ καὶ ἀγαθῷ ὁριζόμενος τὸ καλόν, 475a, u. so öfter, die Grenzen eines Begriffes bestimmen, ihn definieren, βούλει οὖν ὁρισώμεθα ὁποῖα ταῦτʼ ἔστιν ; Phaed. 104c ; mit folgdm accus. c. inf., εἴ τις ὁριεῖται δόξαν εἶναι ψευδῆ τὸ ἑτεροδοξεῖν, Theaet. 190d ; vgl. Aesch. 1.137 ; οἱ πλεῖστοι ὁρίζονται τοὺς εὐεργέτας αὐτῶν ἄνδρας ἀγαθοὺς εἶναι, Xen. Hell. 7.3.12, sie bestimmen sie als, erklären sie für gute Männer ; νόμῳ ὁρίζομαι τὸ δίκαιον, Lys. 2.19 ; ὁρίζονται τὰς ἀρετὰς ἀπαθείας τινὰς καὶ ἠρεμίας, Arist. eth. 2.3, öfter ; – δισχιλίαν ὡρισμένος τὴν οἰκίαν, Dem. 31.5, bezieht sich auf die an verschuldete Häuser mit Angabe der Schuldforderung gehefteten ὅροι, Tafeln, wie Poll. 9.9 ὡρισμένον χωρίον τὸ ὑπόχρεων erklärt.
Strong 3724
1. to separate, mark off by boundaries (so Nu 34:6, Jo 13:27).
2. to determine, appoint, designate: of time, c. acc., Ac 17:26, He 4:7; c. acc. pers., Ac 17:31; c. inf., Ac 11:29; pass., Lk 22:22, Ac 2:23 10:42, Ro 1:4 (cf. ἀφ-, ἀπο- δι-, τρο-ορίζω).†
ὁρίζω
also used in mid. sense
ὅρος
- Ito divide or separate from, as a boundary, c. acc. et gen., ὁ Νεῖλος τὴν Ἀσίην οὐρίζει τῆς Λιβύης Hdt.:—with two accs. joined by καί, to separate, be a boundary between, Τύρης ποταμὸς οὐρίζει τήν τε Σκυθικὴν καὶ τὴν Νευρίδα γῆν Hdt.
- 2to bound, Thuc., Xen.:—Pass. to be bounded, Eur.; metaph., ὡρίσθω μέχρι τοῦδε so far let it go and no further, Thuc.
- 3to pass between or through, διδύμους πέτρας Eur.
- 4to part and drive away, banish, Eur.:—Pass. to depart from Eur.
- IIto mark out by boundaries, mark out, Hdt., Soph.; so, ὁρ. θεόν to mark out his sanctuary, Eur.
- IIIto limit, determine, appoint, lay down, Trag., Xen.:—so, c. inf. to appoint, order, Eur.:—so, θάνατον ὥρισε τὴν ζημίαν determined the penalty to be death, Dem.:—Pass., perf. part. ὡρισμένος determinate, definite, Arist.
- 2to define a word, mostly in Mid., Xen., etc.
- IVMid. to mark out for oneself, take possession of, Aesch., Eur.: —ὁρίζεσθαι βωμούς, στήλας to set them up, Soph., Xen.
- 2to determine for oneself, to get a thing determined, Dem.
- 3to define a word, Plat.;— c. acc. et inf., Xen., etc.
- Vintr. to border upon, Hdt.
- VIas Attic law-term, δισχιλίων ὡρισμένος τὴν οἰκίαν having the house marked with ὅροι (cf. ὅρος II), i. e. mortgaged to the amount of 2000 drachms, Dem.
-
…καὶ τοὺς κακοὺς κολάζοντες, ἡγησάμενοι θηρίων μὲν ἔργον εἶναι ὑπʼ ἀλλήλων βίᾳ κρατεῖσθαι, ἀνθρώποις δὲ προσήκειν νόμῳ μὲν ὁρίσαι τὸ δίκαιον, λόγῳ δὲ πεῖσαι, ἔργῳ δὲ τούτοις ὑπηρετεῖν, ὑπὸ νόμου μὲν βασιλευομένους, ὑπὸ λόγου δὲ…
Lysias, Speeches
-
…ἐξαπάτα. νῦν δὲ ὁρᾷς, ὦ Θρασύμαχε ἔτι γὰρ τὰ ἔμπροσθεν ἐπισκεψώμεθα ὅτι τὸν ὡς ἀληθῶς ἰατρὸν τὸ πρῶτον ὁριζόμενος τὸν ὡς ἀληθῶς ποιμένα οὐκέτι ᾤου δεῖν ὕστερον ἀκριβῶς φυλάξαι, ἀλλὰ πιαίνειν οἴει αὐτὸν τὰ πρόβατα, καθʼ ὅσον…
Plato, Republic
-
…ἔχοντας τῶν Μαχλύων Αὐσέες · οὗτοι δὲ καὶ οἱ Μάχλυες πέριξ τὴν Τριτωνίδα λίμνην οἰκέουσι, τὸ μέσον δέ σφι οὐρίζει ὁ Τρίτων. καὶ οἱ μὲν Μάχλυες τὰ ὀπίσω κομῶσι τῆς κεφαλῆς, οἱ δὲ Αὐσέες τὰ ἔμπροσθε. ὁρτῇ…
Herodotus, The Histories
-
…, Ἀθηναῖοι δέ σφι ἐβοήθεον. μελλόντων δὲ συνάπτειν μάχην Κορίνθιοι οὐ περιεῖδον, παρατυχόντες δὲ καὶ καταλλάξαντες ἐπιτρεψάντων ἀμφοτέρων οὔρισαν τὴν χώρην ἐπὶ τοισίδε, ἐᾶν Θηβαίους Βοιωτῶν τοὺς μὴ βουλομένους ἐς Βοιωτοὺς τελέειν. Κορίνθιοι μὲν δὴ ταῦτα γνόντες…
Herodotus, The Histories
-
…οὐ γάρ τί μοι Ζεὺς ἦν ὁ κηρύξας τάδε, οὐδʼ ἡ ξύνοικος τῶν κάτω θεῶν Δίκη τοιούσδʼ ἐν ἀνθρώποισιν ὥρισεν νόμους. οὐδὲ σθένειν τοσοῦτον ᾠόμην τὰ σὰ κηρύγμαθʼ, ὥστʼ ἄγραπτα κἀσφαλῆ θεῶν νόμιμα δύνασθαι θνητὸν ὄνθʼ ὑπερδραμεῖν .…
Sophocles, Antigone
-
…συμβάλλειν ἀξίη φαίνεταί μοι εἶναι. Λιβύη μὲν γὰρ δηλοῖ ἑωυτὴν ἐοῦσα περίρρυτος, πλὴν ὅσον αὐτῆς πρὸς τὴν Ἀσίην οὐρίζει, Νεκῶ τοῦ Αἰγυπτίων βασιλέος πρώτου τῶν ἡμεῖς ἴδμεν καταδέξαντος · ὃς ἐπείτε τὴν διώρυχα ἐπαύσατο ὀρύσσων τὴν ἐκ τοῦ…
Herodotus, The Histories
-
…τὰς σφαγὰς τοῖς τὴν δύστηνον ὑπουργίαν ἐκτελοῦσιν. οἱ δʼ ἀτρέπτως πάντας φονεύσαντες τὸν αὐτὸν ἐπʼ ἀλλήλοις τοῦ κλήρου νόμον ὥρισαν, ἵνʼ ὁ λαχὼν τοὺς ἐννέα κτείνας ἑαυτὸν ἐπὶ πᾶσιν ἀνέλῃ · πάντες οὕτως αὑτοῖς ἐθάρρουν μήτʼ εἰς τὸ δρᾶν…
Flavius Josephus, Jewish War
-
…τοσῷδε τοῖς ἐθέλουσιν ἐκπονεῖν ἐπὶ τέλει τῶν ἐτησίων καρπῶν, δεκάτῃ μὲν τῶν σπειρομένων, πέμπτῃ δὲ τῶν φυτευομένων. ὥριστο δὲ καὶ τοῖς προβατεύουσι τέλη μειζόνων τε καὶ ἐλαττόνων ζῴων. καὶ τάδε ἔπραττον ἐς πολυανδρίαν τοῦ Ἰταλικοῦ γένους ,…
Appian, The Civil Wars
-
…ποταμός, ὃς ῥέει τἀνέκαθεν ἐκ λίμνης μεγάλης ὁρμώμενος, ἐκδιδοῖ δὲ ἐς μέζω ἔτι λίμνην καλεόμενον Μαιῆτιν, ἣ οὐρίζει Σκύθας τε τοὺς βασιληίους καὶ Σαυρομάτας. ἐς δὲ Τάναϊν τοῦτον ἄλλος ποταμὸς ἐσβάλλει τῷ οὔνομα ἐστὶ Ὕργις. τοῖσι…
Herodotus, The Histories
-
…οὐκ ἔχουσιν κῦρος οὐδὲν ἀμφὶ σοῦ. μή τί ποτʼ οὖν γενοίμαν ὑποχείριος κράτεσιν ἀρσένων. ὕπαστρον δέ τοι μῆχαρ ὁρίζομαι γάμου δύσφρονος φυγάν · ξύμμαχον δʼ ἑλόμενος δίκαν κρῖνε σέβας τὸ πρὸς θεῶν. οὐκ εὔκριτον τὸ κρῖμα. μή…
Aeschylus, Suppliant Women