ὀρίγανος
ὀρίγανος, oregano, marjoram
ὀρί·γανος, ου (ὁ ou ἡ) [ῑγᾰ] origan, plante d’un parfum pénétrant, Ar. Ach. 874, Eccl. 1030, etc. ; Arstt. H.A. 9, 6 ; fig. ὀρίγανον βλέπειν, Ar. Ran. 603, lancer des regards pénétrants, perçants ||
➳ ὁ ὀρ. Ion (Ath. 68b), etc. ; ἡ ὀρ. Cléarq. (Ath. 116e), etc.
Étym. Étymol. inconnue ; ὄρος, γάνος 1 par étym. populaire.
ὀρίγανος, ἡ, = τό ὀρίγανον.