ὀρίγανον
ὀρίγανον, marjoram
ὀρῑγᾰν-ον, τό, Epich. 17, Hp. Vict. 2.54, Ar. Fr. 130, Antiph. 222.4, Amips. 35, Thphr. HP 1.9.4, al.:— also ὀρίγᾰνος, ἡ, Ar. Ec. 1030, Arist. Pr. 925a29, HA 612a25, Thphr. HP 6.1.4, al., Clearch. ap. Ath. 3.116e, Dsc. 3.27, Gal. 12.91, cf. 6.668; ὀρίγανος, ὁ, Ion Eleg.5, Hp. Epid. 5.54, Anaxandr. 50:—
- an acrid herb, ὀ. Ἡρακλεωτική Dsc., Gal. ll. cc.; = ὀ. λευκή organy, Origanum heracleoticum, Thphr. HP 6.2.3; ὀ. μέλαινα marjoram, Origanum viride, ibid.; ὀρίγανον βλέπειν look origanum, i. e. look sour or crabbed, like νᾶπυ βλ., Ar. Ra. 603. [In codd. freq. wrongly ὀρείγανον, v. Hdn.Gr. 2.410; ἐρίγανον PTeb. 112 Intr. (ii B. C.).]
ὀρίγανον, ου (τὸ) [ῑγᾰ] c. le suiv. Ar. fr. 180 Dind.
ὀρίγανον, τό, od. ὀρίγανος, ἡ, ein scharf od. bitter schmeckendes Kraut, origanum, Theophr. u. A. Das fem. hat Ar. Eccl. 1030 u. Cearch. bei Ath. III.116d ; Ion bei demselben II.68c auch ὁ ὀρίγανος. – Ὀρίγανον βλέπειν, aussehen, wie Einer, der Origanum gegessen hat, sauer sehen, Ar. Ran. 602.
[Wegen der Länge des ι findet sich auch ὀρείγανον geschrieben.]
[Wegen der Länge des ι findet sich auch ὀρείγανον geschrieben.]
ὀρίγανον
ὀρί_γᾰνον, ου, τό,
- a bitter herb, marjoram, ὀρίγανον βλέπειν to look origanum, i. e. to look sour or crabbed, Ar.