ὀρικός
ὀρικός, of or for a mule
ὀρῐκός, ή, όν, (ὀρεύς)
- of or for a mule, ὀ. ζεῦγος a pair of mules, Pl. Ly. 208b, Is. 5.43, Aeschin. 2.111, 3.76, D.S. 2.11, Jul. Or. 2.72a:—the form ὀρεικός occurs in Thom.Mag. p.253 R. and Suid. (interpol.) and as v.l. in Pl. l.c.
ὀρικός, ή, όν, de mulet, Plat. Lys. 208b ; Eschn. 42, 36 ; Is. 55, 24, etc.
Étym. ὀρεύς.
ὀρικός, = ὀρεικός ; ζεῦγος, Isae. 5.43 ; Plat. Lys. 208b ; Aesch. 2.111.
ὀρικός
ὀρεύς
- of or for a mule, ὀρ. ζεῦγος a pair of mules, Plat., etc.