ὀρικτίτης Save Bailly 2024 Pape ὀρι·κτίτης, ου, adj. m. var. p. ὀρείκτιτος, Pd. fr. 267. ὀρικτίτης, ὁ, nur συὸς ὀρικτίτου, Pind. frg. 267, wofür Schol. Eur. Phoen. 687 Malth. richtiger ὀρεικτίτου steht ; wahrscheinlich aber ist ὀρεικτίστης zu ändern.