ὀρούω

ὀρούω, Pi. P. 10.61, Democr. 228: impf. ὤρουον E. HF 972: fut. ὀρούσω h.Ap. 417: aor. ὤρουσα Pi. O. 9.102, A. Eu. 113; Ep. ὄρουσα Il. 2.310, Hes. Sc. 437, part. ὀρούσας Il. 11.359, E. IT 297: (cf. ὄρνυμι):—

• dart, rush forward, Hom., both of men and things (v. infr.): Hom. always joins it with words expressing motion to a place, ἐς δίφρον ὀρούσας Il. 11.359; ἐς βυσσὸν ὄρουσεν 24.80; πρός ῥα πλατάνιστον ὄ. 2.310; ἐπʼ ἀλλήλοισιν ὄρουσαν 14.401, Hes. Sc. 412, 436, cf. Theoc. 6.13; or motion from a place, αἰχμὴ ἀπὸ χειρὸς ὄρουσεν Il. 13.505, al., cf. Hes. Sc. 437; ἐκ μέσων ἀρκυστάτων ὤρουσεν A. Eu. 113; ἐκ τάξεων ὤρουσε E. Ph. 1237; μόσχους ὀρούσας ἐς μέσας Id. IT 297; ὤρουον ἄλλος ἄλλοσε Id. HF 972: c. acc. cogn., πήδημʼ ὀρούσας A. Ag. 826; simply, move, ὀ. βραδέως Archestr. Fr. 24.3: metaph., ἀπότομον ὤρουσεν εἰς ἀνάγκαν S. OT 877 (lyr.); ὡς ὀρούσῃ πρὸς δίκας ἀγῶνα Id. El. 1441 (lyr.); πρὸς θάνατον ὀρούειν Philem. 214.
• • • 2 c. gen. objecti, rush at, strive after, Pi. P. 10.61.
    • 3 c. inf., to be eager to do, Id. O. 9.102.
    • 4 generally, rise, tower, ἐκ . . κεφαλῆς δίδυμον κέρας ἰθὺς ὀρούει Opp. C. 3.474.—Poet. Verb, Ep., Lyr., and Trag., once in Ar. (Fr. 523, in prov., πέρδιξ ὄρουσον ‘look sharp’) and once in Philem. l.c.

ὀρούω, (ΟΡ), = ὄρνυμαι, intr., mit Ungestüm, Schnelligkeit sich erheben, darauf losstürmen ; Hom., nur aor., immer ohne Augment, sowohl von lebenden Wesen, ἐς δίφρον ὀρούσας Il. 11.359, vom Drachen πρός ῥα πλατάνιστον ὄρουσεν 2.310, als von leblosen Dingen, αἰχμὴ ἀπὸ χειρὸς ὄρουσεν 13.505, 16.615 ; ἐπʼ ἀλλήλοισιν, Hes. Sc. 412, 436 ; ὀρούσει, H.h. Apoll. 417 ; Pind. auch im praes., P. 10.61 ; ποσσὶν ὀρούσαισʼ ἀπὸ στρωμνᾶς, N. 1.50 ; auch c. inf., sich anschicken, ἑλέσθαι ὤρουσαν, Ol. 9.110 ; κούφως ἐκ μέσων ἀρκυσμάτων ὤρουσεν, Aesch. Eum. 113, der auch den accus. πήδημα damit vrbdt, Ag. 800 ; ὕβρις – ὤρουσεν εἰς ἀνάγκαν, Soph. O.R. 877 ; El. 1433 ; ὤρουον ἄλλος ἄλλοσε, Eur. Herc.Fur. 972, öfter ; sp.D., ἐκ κεφαλῆς κέρας ἰθὺς ὀρούει, Opp. Cyn. 2.525 ; τοῦ δʼ ὤρουσε λέων κατὰ στίβον, Diosc. 11 (VI.220); auch Democrit. bei Stob. u. Plut. braucht das Wort einige Male, z.B. Cat. mai. 13 ; ὁ ἵππος ὀρούει πρὸς δρόμον, S.Emp. adv. log. 2.271.

ὀρούω

(ἀν-, ἀπ-, ἐν-, ἐπ-)

• • 1

    To rush, speed, spring, dart : ἐς δίφρον ὀρούσας Il. 11.359, 743. Cf. Il. 2.310, Il. 12.83, Il. 20.327, Il. 21.182, Il. 24.80.

    Of an inanimate object : ἐκ κλῆρος ὄρουσεν (jumped out) Il. 3.325.

    Of the flight or course of a weapon Il. 13.505= Il. 16.615, Il. 21.593.

    Of sleep : ἐφʼ ὕπνος ὄρουσεν Il. 23.232.

    Of the winds Od. 10.47.

  • 2

    In hostile sense, to rush, spring, make onslaught, attack : ἐν πρῶτος ὄρουσεν Il. 11.92, 217. Cf. Il. 14.401, Il. 15.726, Il. 16.258, 430.

    Of a beast of prey Il. 15.635.

ὀρούω (ὀρούει: aor. ὤρουσαν; ὀρούσαις(α).)

• • a intrans., start up, rush forward καὶ γὰρ αὐτά, ποσσὶν ἄπεπλος ὀρούσαισʼ ἀπὸ στρωμνᾶς ὅμως ἄμυνεν ὕβριν κνωδάλων N. 1.50 [ὄρουσε (v. l.: v. ἐσόρουω) O. 8.40]
  • b strive
  • • α c. gen., strive after τῶν δʼ ἕκαστος ὀρούει, τυχών κεν ἁρπαλέαν σχέθοι φροντίδα τὰν πὰρ ποδός (Bergk ὀρούῃ coni.) P. 10.61
    • β strive c. inf. πολλοὶ δὲ κλέος ὤρουσαν ἀρέσθαι O. 9.102

ὀρούω (ὄρνῡμι), aor. ὄρουσα: rush, spring; of persons and things, αἰχμή, ἄνεμοι δʼ ἐκ (‘forth’) πάντες ὄρουσαν, ἐκ κλῆρος ὄρουσεν, Il. 3.325.

ὀρούω ὄρνυμι

• • • 1to rise and rush violently on, to move quickly, rush on, hasten, dart forward, Hom., etc.
    • 2c. gen. objecti, to rush at, strive after, Pind.
    • 3c. inf. to be eager to do, Pind.