ὁλομελής
ὁλομελής, whole of limb, not dismembered
Could not find ὁλομελῆ in Logeion dictionaries.
ὁλομελῆ neuter nominative plural, neuter vocative plural, neuter accusative plural, masculine accusative singular, feminine accusative singular of ὁλομελής
ὁλομελ-ής, ές,
- whole of limb, not dismembered, πλεκτάς Diph. 34.2; κρέα Posidon. 9 J., IG 12(7).515.49 (Amorgos); ὁλομελῆ alone, Str. 15.3.19; ὁ. κρόκος uniform, Dsc. 1.26.
ὁλο·μελής, ής, ές, qui a ses membres entiers, non entamé, Diph. (Ath. 540b, c).
Étym. ὅλος, μέλος.
ὁλομελής, ές, mit ganzen Gliedern, unverstümmelt ; βρώματα, κρέα, Ath. XII.540c ; πλεκτάναι, Diphil. ib. VII.316f.