Logeion | ὁμαλής

ὁμᾰλ-ής, ές,

level, even, of the ground, Pl. Criti. 118a; τὰ ὁ. level ground, X. Cyn. 2.7, Arist. Pr. 880b15; in Archit., ὀρθὸν καὶ ὁ. IG 2(2).1668.63; πεσεῖν εἰς ὁμαλές fall on flat ground, Arist. Pr. 913b9; of surfaces, smooth, νεφροί Id. PA 671b7; of certain plants, Thphr. HP 1.5.3; σωροὶ παράλληλοι καὶ ὁ. Plu. Lyc. 8.
- - 2 equable, even, [κίνησις] Arist. Ph. 228b28, cf. 223b21, al.; of music, Id. Pr. 918a12; ἀραιότης, παρεκτάσεις, v.l. for ὁμαλός in Epicur. Ep. 2pp. 49,53 U.
  - 3 of condition, δίαιτα Aristox. Fr.Hist. 15, cf. Plu. Lyc. 8.
  - 4 for Adv. ὁμαλῶς v. ὁμαλός.

ὁμαλής, ής, ές [ᾰ] uni, c. à d. :

1 qui offre une surface plane, Plat. Criti. 118a ; Th. H.P. 9, 3, 1, etc. ; τὸ ὁμαλές, Xén. Hell. 4, 6, 7 ; ou τὰ ὁμαλῆ, Xén. Cyn. 2, 7, plaine ||

2 fig. semblable, égal, d’égale mesure, Ath. 546b ; Plut. Lyc. 8 ||

Cp. -έστερος, Th. fr. 2, 2.

Étym. ὁμός.

ὁμαλής -ές [~ ὁμαλός] effen, vlak; subst. vlakte.

ὁμαλής, ές, gleich, eben, vom Boden ; im Ggstz von ὄρθιον, Xen. An. 4.6.12 ; λεῖον καὶ ὁμαλὲς πεδίον, Plat. Critia. 118a ; Sp.

ὁμαλής ὁμᾰλής, ές = ὁμαλός

Menu