calumnia
calumnia, trickery, artifice, chicanery, cunning
Could not find Calumniam in Logeion dictionaries.
Calumniam Noun: feminine accusative singular of calumnia
- I Lit.
- A In gen.: per obtrectatores Lentuli calumniā extracta res est, Cic. Q. Fr. 2, 2, 3: (Lucullus) inimicorum calumniā triennio tardius quam debuerat triumphavit, id. Ac. 2 (Luc.), 1, 3: inpediti ne triumpharent calumniā paucorum, quibus omnia honesta atque inhonesta vendere mos erat, Sall. C. 30, 4: Metellus calumniā dicendi tempus exemit, Cic. Att. 4, 3, 3: cum omni morā, ludificatione, calumniā senatūs auctoritas impediretur, id. Sest. 35, 75.—Plur.: res ab adversariis nostris extracta est variis calumniis, Cic. Fam. 1, 4, 1.—
- B In partic.
- 1 A pretence, evasion, subterfuge: juris judicium cum erit et aequitatis, cave in istā tam frigidā, tam jejunā calumniā delitescas, Cic. Caecin. 21, 61: senatus religionis calumniam non religione, sed malevolentiā ... comprobat, id. Fam. 1, 1, 1: Carneades ... itaque premebat alio modo nec ullam adhibebat calumniam, id. Fat. 14, 31: calumniam stultitiamque ejus obtrivit ac contudit, id. Caecin. 7, 18: illud in primis, ne qua calumnia, ne qua fraus, ne quis dolus adhibeatur, id. Dom. 14, 36: quae major calumnia est, quam venire imberbum adulescentulum... dicere se filium senatorem sibi velle adoptare? id. ib. 14, 37.—
- 2 In discourse, etc., a misrepresentation, false statement, fallacy, cavil (cf.: cavillatio, perfugium): haec cum uberius disputantur et fusius, facilius effugiunt Academicorum calumniam, Cic. Ac. 2 (Luc.), 7, 20: (Carneades) saepe optimas causas ingenii calumniā ludificari solet, id. Rep. 3, 5, 9: nec Arcesilae calumnia conferenda est cum Democriti verecundiā, id. Ac. 2 (Luc.), 5, 14: si in minimis rebus pertinacia reprehenditur, calumnia etiam coërcetur, id. ib. 2, 20, 65: altera est calumnia, nullam artem falsis adsentiri opinionibus, Quint. 2, 17, 18: si quis tamen... ad necessaria aliquid melius adjecerit, non erit hac calumniā reprendendus, id. 12, 10, 43.—
- 3 A false accusation, malicious charge, esp. a false or malicious information, or action at law, a perversion of justice ( = συκοφαντία): jam de deorum inmortalium templis spoliatis qualem calumniam ad pontifices adtulerit? false report, Liv. 39, 4, 11: Scythae ... cum confecto jam bello supervenissent, et calumniā tardius lati auxilii, mercede fraudarentur, an unjust charge, Just. 42, 1, 2: quamquam illa fuit ad calumniam singulari consilio reperta ratio... Quae res cum ad pactiones iniquissimas magnam vim habuit, tum vero ad calumnias in quas omnes inciderent, quos vellent Apronius, Cic. Verr. 2, 3, 15, § 38: causam calumniae reperire, id. ib. 2, 2, 8, § 21: (Heraclius), a quo HS. C. milia per calumniam malitiamque petita sunt, id. ib. 2, 2, 27, § 66: mirari improbitatem calumniae, id. ib. 2, 2, 15, § 37: exsistunt etiam saepe injuriae calumniā quādam et nimis callidā juris interpretatione, id. Off. 1, 10, 33: iste amplam occasionem calumniae nactus, id. Verr. 2, 2, 25, § 61: quem iste in decumis, in rebus capitalibus, in omni calumniā praecursorem habere solebat et emissarium, id. ib. 2, 5, 41, § 108; 2, 2, 9, § 25: ad rapinas convertit animum, vario et exquisitissimo calumniarum et auctionum et vectigalium genere, Suet. Calig. 38 init.; cf. the context: calumniā litium alienos fundos petere, Cic. Mil. 27, 74: adeo illis odium Romanorum incussit rapacitas proconsulum, sectio publicanorum, calumniae litium, Just. 38, 7, 8: calumniarum metum inicere alicui, Suet. Caes. 20: principes confiscatos ob tam leve ac tam inpudens calumniarum genus, ut, etc., id. Tib. 49: calumniis rapinisque intendit animum, id. Ner. 32: creditorum turbam... nonnisi terrore calumniarum amovit, id. Vit. 7: fiscales calumnias magna calumniantium repressit, id. Dom. 9 fin.—Plur.: istae calumniae, Ap. Apol. 1, p. 273, 9; cf.: calumnia magiae, id. ib. 2, p. 274, 10.—
- 4 Hence, jurid. t. t., the bringing of an action, whether civil or criminal, in bad faith: actoris calumnia quoque coërcetur, litigiousness on the part of the plaintiff, Just. Inst. 4, 16, 1 Sandars ad loc.; Gai Inst. 4, 174: vetus calumniae actio, a prosecution for blackmail or malicious prosecution, id. ib.: calumniam jurare, to take the oath that the action is brought or defence offered in good faith, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 8, 3: sei juraverit calumniae causā non postulare, Lex Acil. Repetund. 19; Dig. 39, 2, 7; cf.: praeter jusjurandum exigere non calumniae causā infitias ire, Gai Inst. 4, 172: jusjurandum exigere non calumniae causā agere, id. ib. 4, 176.—Hence: nec satis habere bello vicisse Hannibalem, nisi velut accusatores calumniam in eum jurarent ac nomen deferrent, Liv. 33, 37, 5 Weissenb. ad loc; so, de calumniā jurare, Dig. 39, 2, 13, § 3: jusjurandum de calumniā, Gai Inst. 4, 179; Dig. 12, 3, 34 al.: et quidem calumniae judicium adversus omnes actiones locum habet, a conviction in a cross-action for malicious prosecution, Gai Inst. 4, 175: turpissimam personam calumniae honestae civitati inponere, to fasten the vile character of a malicious prosecutor upon, Cic. Verr. 2, 2, 17, § 43: sine ignominiā calumniae accusationem relinquere non posse, id. Clu. 31, 86.— The person convicted of this charge was branded on the forehead with the letter K; v. calumniator.—
- II Transf., a conviction for malicious prosecution ( = calumniae judicium, v. I. A. 4. supra): hic illo privato judicio, mihi credite, calumniam non effugiet, Cic. Clu. 59, 163: scito C. Sempronium Rufum, mel ac delicias tuas, calumniam maximo plausu tulisse, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 8, 1: accusare alienae dominationis scelerisque socius propter calumniae metum non est ausus, Cic. Dom. 19, 49: perinde poenā teneri ac si publico judicio calumniae condemnatus, Tac. A. 14, 41: calumniam fictis eludere jocis, Phaedr. 3, prol. 37.—
- III Trop.
- A Of abstr. things: in hac igitur calumniā timoris et caecae suspitionis tormento, cum plurima ad alieni sensūs conjecturam, non ad suum judicium scribantur, i. e. when the writer’s mind is made the fool of his fears, Caecil. ap. Cic. Fam. 6, 7, 4. —
- B Contra se, a mistaken severity towards one’s self: inveni qui Ciceroni crederent, eum (Calvum) nimiā contra se calumniā verum sanguinem perdidisse, Quint. 10, 1, 115 (referring to Cic. Brut. 82, 283: nimium inquirens in se atque ipse sese observans, metuensque ne vitiosum colligeret, etiam verum sanguinem deperdebat).
dum de scaevo infamis ~iae improperio latentis pudicitiae praeconium propalatur
probatum est accusatores ejus ‥ falsas contra eum machinasse ~ias
~ia,holtihte velteone
~ia, accusatio falsa,hosp, hearmspræc, holtihte
nec mihi ~ie nubila livor obducat
si tres ~iae fuerint [(AS: ], assumat vj [gyf man hine tihtlige pryfealdre spæce diaconos ] secum
solvat illud simpliciter quod petitur per illam ~iam(
statim ad judicium rapti judicantur injectam ~iam examine igniti ferri a se propulsare debere
R. episcopo T. archiepiscopus hanc ~iam fecerat
comes Ricardus ‥ regem aggreditur verbis ‥ comminatoriis, gravem movens adversus regem questionem et ~iam, eo quod ‥ ardua negotia regni perperam tractaverat
post longam disceptationem ~ia sic discussa est
numquid mala punica ‥ simplo ‥ tegmine contecta contemptibilem naturae ~iam perpeti putantur?
Dominus noster factiosam farisaicae temptationis ~iam ‥ confutans explodit [cf. ]Matth. xxii 30
illic hiemaverunt et Burhred ‥ cum suis primatibus eis consenserunt manendi sine ~ia
si [(judicium ] sine ~ia recipiatur
‘coccĭnum’ et ‘onychĭnum’ breviamus sine ~ia; igitur reliqua ‥ debent breviari
fecit quemdam ‥ nomine suo predictum finem calumpniare set ignorat utrum predicta ~ia sit irrotulata vel non
per illam solam ~iam omnes illi juratores calumpniati fuerunt et recusati
licet defendens ‥ fecerit defaltam, nihilominus ‥ habeat ~ias suas versus juratores
quousque xij illorum jurentur ita indifferentes quod versus eos neutra partium habeat aliquam materiam ~ie
archiepiscopus ‥ induxit ‥ ~iam proprietatis in omnem distributionem Ælfegi
(pæt hundred reliquam partem sine ulla ~ia habeat
[terra ] sic restituta, ne jam ulterius ~ie pateat aut cujusquam querimonia ‥ supradictam villam auferat
ut ‥ libere et absque omni ~ia et inquietudine teneant
modo est [hoc manerium ] in ~ia
nulli licuit in Normannia pro ~ia terre ‥ aliquam vastationem facere
clamavit quietam ~iam quam habuit versus B. ‥ de una acra terre
clamaverunt ‥ quietam terram illam de ~ia sua
ubi bonda mansit sine ~ia [(relevationis ], sint uxor et pueri in eodem sine querela
renuntiavit pontificatui, spondens ‥ se ‥ illum non reclamaturum nec aliquam ~iam inde moturum
super terram Alestani, que est in ~ia inter archiepiscopum ‥ et abbatem
ut burgenses habeant communionem vendendi ‥ et emendi in foro meo libere et absque ~ia et consuetudine(
si ~ia emerserit inter clericum et laicum ‥ de ullo tenemento(
remanent in ~ia de Bettona ‥ lviii li.
de advocatione ecclesie de B., unde recognitio ‥ remansit pro ~ia canonicorum de K.
si servi permanserint sine callumpnia per annum et diem ‥ in burgis nostris, ‥ liberi homines efficiuntur(
recognovit se esse nativum ‥ abbatis ‥ et dat ‥ ij m. ‥ ut libere possit recedere a libertate ejusdem absque aliqua ~ia nativitatis pro se corporaliter facienda
super hiis que inter nos ‥ ac dictos ‥ juratos ‥ in calumpn[i ]a et dubio sic existunt
talis ~ia non est acceptanda per legem in absencia illius cui ‥ pertinet proprietas
contra Karolum de Bloys, qui in ducatu Britannie ~iam posuit
recepto ‥ ab ipso procuratore calompnie juramento, quo asseruit vera esse in sua peticione contenta
➳ orth. kal- Gloss. 5, 29, 33 ; 5, 79, 19.
- 1. verdraaiing v.h. recht, valse aanklacht, bedrog; ➤ -am of de -ā iurare zweren dat men geen valse aanklacht doet; causam -ae reperire;
- 2. (meton.) veroordeling wegens een valse aanklacht; ➤ -am ferre wegens een valse aanklacht veroordeeld worden; propter -ae metum;
- 3. onjuiste, ongefundeerde bewering, laster;
- 4. bedrog, voorwendsel, intrige;
- 5. muggenzifterige kritiek.
Calenge, in Chron. Flandr. cap. 80. et apud nostros passim. Lex Burgund. tit. 89 :
Liber abscedat, neque Calumniam pro eo, quod ligatus, aut captus est, movere præsumat.Lex Longobard. lib. 2. tit. 27.
Non possumus in una causa duas imponere Calumnias.Marculfus lib. 1. form. 22 :
Nec hæredes eorum exinde quamlibet Calumniam aut repetitionem ullam penitus habere non debeant.Formula vetus secundum Legem Roman. cap. 5 :
Quælibet persona, quæ contra hanc venditionem aliquam Calumniam, vel repetitionem generare præsumpserit, illud, quod repetit, non vindicet.Simeon Dunelmens. ann. 1116 :
Spondens Regi et Archiepiscopo, se, dum viveret, illum non reclamaturum, nec aliquam Calumniam inde moturum.
Calumpniapro
Calumnialegitur in Hist. MS. Beccensi pag. 439. et alibi.
Si Calumnia emerserit inter clericum et laicum.
Calumniam inferre, dimittere, passim in vett. Tabular. apud Beslium pag. 448. 458. 473.
Calumniæ finem facere, apud Marten. tom. 3. Anecd. col. 1192. cujus locus est in
Astipulare. Clamare Calumniam quietamapud Lobinell. in Glossario Hist. Britanniæ.
Chalenge, in Charta ann. 1240. ex Chartul. S. Johan. Laudun. :
Ge ai otroiet que tuit cil, qui vouront moure au molin de Henapes, i venront moure sans contredit et sans Chalenge de mi et de mes oirs.in Ch. Eduardi III. reg. Angl. apud Rob. Avesbur. pag. 17.Chalenges et demaundes,
Chalandasusurpatum videtur de eo omni, quod in contentione versatur, etiam cum per jocum fit. Lit. remiss. ann. 1450. in Reg. 185. Chartoph. reg. ch. 80 :
Le jeu de la soule ou boulle de Chalandas, qui est ung jeu acoustumé de faire le jour de Noel entre les compaignons du lieu de Coriat en Auvergne, et se diversifie et divise icellui jeu en telle maniere, que les gens mariez sont d'une part, et les non mariez d'autre, et se porte laditte soulle ou boulle d'un lieu à autre, et la se ostent l'un à l'autre pour gaingner le pris, et qui mieulx la porte a le pris dudit jour.Huc etiam pertinet vox
Calangageex tom. 1. Fabul. pag. 27 :
Ubi legendum videtur,Quiconques fust en Calangage Que il n'i l'est quelque gage.
Qu'il n'i lest tosjors quelque gage.
Dans... speciale mandatum... litem contestandi, jurandi in animam ipsius, tam de Calumpnia, quam de veritate dicenda.
de calumnia jurarevide apud J. C. Confer supra Aasworen-eed et Antejuramentum.
Facta hæc acquietatio et sedatio Calumniæ anno 1077. ad incarnatione Domini.
Notum est Ecclesiæ Gratianopolitanæ filiis, quod diu est, quod decimæ in præfato Episcopatu in Calumniam positæ sunt, et illi, qui sunt laici qui extra jus Ecclesiasticum decimas tenent, in interdictum positi sunt.Infra :
Ante autem, quam ipse sepulturæ traderetur, fratres ejus... decimam, videlicet totam tertiam partem, pro qua frater eorum Pontius in Calumnia erat, reddiderunt et donaverunt Episcopo Hugoni et Ecclesiæ Gratianopolitanæ.
Calumnia. Chartular. S. Vandregesili tom. 2. pag. 2084 :
Ego Clemens agnomento Picardus... terram S. Wandregesili in Albavia... quam in Calumnio tenebam, quietam et solidam dimitto.
Et Calengea la Comté de Flandres comme sienne.
Et ne pourront desor en avant rien reclamair, demandeir, ne Calenger.
Hucboldus quidam... munus ejusdem Abbatis Calumniabatur, et ab Ecclesia Dei genitricis conabatur auferre.Charta ann. 1060. apud Beslium :
Calumniavit Abbas Odo, qui in Abbatiam successit, et in tantum Calumniando prosequutus est, quod, etc.Alia apud eumdem :
Willelmus Vicecomes,... querimoniam inde faciendo Calumniabatur hoc donum, contestans et affirmans, nullatenus debere esse ratum.Occurrit passim.
Anseramnus colonus et uxor ejus, nomine Bertrudis, calumniata, habent secum filium 1.Ibid. sect. 48. pag.
Bernoinus Calumniatus et uxor ejus colona, nomine Electa, homines S. Germani.Vide sect. 44. pag. 206. et Brev. 24. sect. 42. pag. 251.
Hlotharius filius Hludovici transmarini rex factus est. Idem postmodum Lotharingiam Calumniatus est. Calumniare et derationare justitiam terræ et hospitium eleemosinæ,in Chartul. Pontisar. ch. 87.
Chalenger, in Contin. Guil. Tyr. apud Marten. tom. 5. Ampl. Collect. col. 750 :
Le roi de France Chalengeoit et demandoit por sien le roiaume de Castelle. Chalengier,in Ch. Eduardi III. supra laudata.
Chalamer, eodem significatu, in Ch. ann. 1286. ex Reg. comitat. Montisfort. in Cam. Comput. Par. fol. 11 :
Et si par aucune aventure avenoit que aucun ou aucune demandassent ou Chalamassent ès choses, qui sont dessus nommés, qui à son doeire apartiennent, etc.Vide infra Clamare 2.
MadoxFormul. Anglic. pag. 168 :
Quod si forte contingat in eventu, quod prædictus Ricardus de Kirkenny, hæredes vel assignati sui, Calumpnizentur, implacitentur, molestentur, perturbentur in aliquo, seu graventur, etc.
Statuendum censuimus, quod si cuipiam objici contigerit calumnia, calumniatorque ab antiquo nuncupetur, quia videlicet procuravit aut procurat causam calumniosam, luet calumniato se purganti pœnam trium marcarum et judicio trium. Talis autem purgatio ipsis calumniatoribus duntaxat tribus vicibus est indicenda. Si vero quarta vice quis inculpatus fuerit, de opere calumniæ amplius ad purgationem admitti non debet ; sed pro suo scelere nares sibi præcidi debent, ad instar equi castrati, et eo ipso sit honore privatus, nec jure nobilium per amplius aut eodem aliquatenus se tueri potest.
Calumniator querelam deponit.
Calumniæmulcta, qua damnatur, qui calumniandi animo litem intendit, pro injuste instituta actione, vel objecta exceptione, leg. 2. C. de Jurejur. propter calum. dand. (2, 58.) Hispanis
Calonaet
Caluna. Concilium Legionense ann. 1012. cap. 4 :
Si autem extra cœmeterium abstulerit rem Ecclesiæ, reddat eam et Calumniam cultoribus ipsius Ecclesiæ, more terræ.Cap. 5 :
Dividant per mediam Calumniam homicidii.
Mandamus ut majorinus vel sayo aut dominus soli... non intrent in domo alicujus hominis Legione commorantis pro ulla Calumnia, nec portas auferant a domo illius.
Et quanta Calumnia fuerint, pectent et emendent, etc.Concil. Coyacense ann. 1050. cap. 7 :
Quale est constitutum in Decretis Adefonsi Regis pro homicidio, pro rauso, pro sajone, aut pro omnibus Calumniis suis.Charta Ferdinandi Regis æræ 1081 :
Si.... aut plagaverit vel occiderit, nullam Calumniam proinde persolvat.Alia Sanctii Regis Aragon. æræ 1090. in Hist. Pinnatensi lib. 3. cap. 9 :
Id est, de lezda, de censu, de homicidiis, de judiciis, de Calomniis, et de omnibus omnino rebus, etc.Charta Urracæ Reginæ
Quod si perseveraverit, et intra terminos hos violenta manu intraverit, quod rapuerit, duplat, et Calumnia Abbati et senioribus exsolvat cum sex millia solidos.Vitalis Episcopus Oscensis :
Et respondeant eis de Caloniis, hoc est, de pœnis pecuniariis usque ad mediam mortificaturam.Alibi :
Si quis acceperit Militem de equi habenis, solvet de Calonia quingentos solidos.Idem :
Habent Infantiones medietatem Caloniæ homicidii.Occurrit passim in Chartis Hispanicis. Perperam
Choloneapro
Calonia, in veteri Diplomate Oldegarii Episc. Barcinon. scriptum recte observant viri docti ad Vitam ejusdem Oldegarii. Vide Marcam in Historia Beneharn. lib. 4. cap. 4. § 8. et Observant. Regni Aragon. lib. 6. tit. de Conditione Infantionat. § 23.
Pauperes et imbecilles misericorditer Calumnias Compleant, et beneficiis suis penitus non priventur.
Dicentes unum quemlibet negotiatorem plus ibi habere, quam sibi oblatum fuisset, et nullo modo se tantam Calumniam sufferre posse.
Quicumque autem aliter fecerit, aut contra Calumniam nostram superbo ausu statuta hæc violaverit, et data nostra, vel in futuro danda cassare, aliove detorquere præsumserit, veniant super eum omnes novi et veteris Testamenti maledictiones.
Quoniam operæ pretium nobis extitit, ut diversas Calumnias hujus sæculi, qualiter Deo et S. Martino servientes levius ferrent, secundum nostræ possibilitatis modum tractaremus, etc.
- trickery, artifice, chicanery, cunning: cum omni calumniā senatūs auctoritas impediretur: triumphare calumniā paucorum, S.: res extracta variis calumniis.—A pretence, evasion, subterfuge: in istā calumniā delitescere: ne qua calumnia adhibeatur.—A misrepresentation, false statement, fallacy, cavil: effugere alicuius calumniam.—A false accusation, malicious charge, false prosecution: de templis spoliatis, L.: causam calumniae reperire: ab alquo per calumniam alqd petere.—A perversion of justice, bad faith in an action at law: personam calumniae civitati inponere, the character of a malicious prosecutor: calumniae accusationem relinquere.—A conviction for malicious prosecution: calumniam effugere: calumniam fictis eludere iocis, Ph.: calumniam in eum iurare, to swear that the prosecution is in good faith, L.
-
…Metellus Creticus in Apuliam circumque ea loca missi ii utrique ad urbem imperatores erant, impediti, ne triumpharent, calumnia paucorum, quibus omnia honesta atque inhonesta vendere mos erat, sed praetores Q. Pompeius Rufus Capuam, Q…
Sallust, Catilina
-
…nihil quod magis gavisurum te putem habeo quam hoc scito C. Sempronium Rufum, mel ac delicias tuas, calumniam maximo plausu tulisse. qua quaeris in causa. M. Tuccium, accusatorem silum, post ludos Romanos reum…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…, cum ex Leontino usque Lilybaeum aliquem vadaretur, ex miseris aratoribus calumniandi quaestus accederet. quamquam illa fuit ad calumniam singulari consilio reperta ratio, quod edixerat ut aratores iugera sationum suarum profiterentur. quae res cum ad pactiones iniquissimas…
Cicero, in Verrem
-
…iudicio improbatus, mortem eius se velle persequi dixit nomen Sex. Properti detulit accusare alienae dominationis scelerisque socius propter calumniae metum non est ausus. de hac igitur lege dicimus, quasi iure rogata videatur, cuius quam quisque partem…
Cicero, de Domo sua
-
…genus hoc totum non probabat et nimis inconsiderate concludi hanc rationem putabat. Itaque premebat alio modo nec ullam adhibebat calumniam ; cuius erat haec conclusio Si omnia antecedentibus causis fiunt, omnia naturali conligatione conserte contexteque fiunt ; quod si…
M. Tullius Cicero, De Fato
-
…in interiora aedium Sullae. exin senatus postridie Idus. domi Clodius. egregius Marcellinus, omnes acres. Metellus calumnia dicendi tempus exemit adiuvante Appio, etiam hercule familiari tuo, de cuius constantia virtute ; tuae ;…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…exstingueret ; eum denique cui iam nulla lex erat, nullum civile ius, nulli possessionum termini, qui non calumnia litium, non iniustis vindiciis ac sacramentis alienos fundos, sed castris, exercitu, signis inferendis petebat ; qui…
Cicero, pro Milone
-
…, quae deceptus dolo promiserit quae quidem pleraque iure praetorio liberantur, non nulla legibus. Exsistunt etiam saepe iniuriae calumnia quadam et nimis callida, sed malitiosa iuris interpretatione. Ex quo illud Summum ius summa iniuria factum est iam…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…latrocinia esse depulsa, remotam a fama et a fortunis et ab otio locupletium illam acerbissimam ministram praetorum avaritiae, calumniam, sumptus et tributa civitatum ab omnibus qui earum civitatum fines incolant tolerari aequaliter, facillimos esse aditus ad te…
Cicero, Epistulae ad Quintum fratrem
-
…Veneri Erycinae esse multatum. tametsi positae essent ex testamento, tamen putabat, quoniam Veneris nomen esset, causam calumniae se reperturum. itaque adponit qui petat Veneri Erycinae illam hereditatem. non enim quaestor petit, ut est consuetudo…
Cicero, in Verrem
CALUM´NIAsignifies generally the taking of legal proceedings, criminal or civil, against another person, when one has good reason for believing that the criminal charge or the civil action has no substantial foundation: calumniosus est qui sciens prudensque per fraudem negotium alicui comparat (Paulus, Sent. Rec. 1.5); and on the part of the defendant in a civil action it also means defending the suit without believing himself to be in the right. In all cases the intention to annoy the other party seems essential to the offence, for calumnia in adfectu est, furti crimen (Gaius, 4.178).
From calumnia in criminal charges persons were deterred by the following provisions:--(1) The accuser had always to take the oath of calumnia, i.e. swear that he believed the charge to be well founded (Fragm. Leg. Servil. 100.8; Cic. ad Fam. 8.8, 3). (2) A lex Remmia of unknown date established certain penalties for calumniatores (Cic. pro Rosc. Am. 19, 55); among them probably being that of having the letter K, the initial of Kalumnia, branded on the forehead (Cic. ib. 20, 57). The provisions of this statute seem to have been superseded by Trajan's enactment that a false accuser should be liable to the punishment which the accused would have suffered if condemned (Plin. Paneg. 35), and he was taken in law to have voluntarily subjected himself to this liability by signing the indictment (Dig. 48, 2, 7, pr.). If the charge had been one of treason, he could be tortured in order to discover the names of his instigators. (3) An accuser might not, as a rule, drop criminal proceedings after their commencement, so as to leave a charge hanging over the head of the accused without the consent of the latter (Dig. 48, 16, 18, 1, 2) and of the court (Paul. Sent. Rec. 5, 17, 1): he had to bind himself with sureties to push the charge to a verdict (Dig. 48, 2; 7, 1); and if he failed to do so, he not only forfeited the sum in which he had bound himself, but was also liable to punishment under the Senatusconsultum Turpillianum, passed in the time of Nero (Tac. Ann. 14.41; Dig. 48, 16; Cod. 9, 45).
There were some few crimes the accusation of which, even without ground, did not expose the accuser to be proceeded against as calumniator; but as a general rule, if he failed in his proof, the injured person might have an inquiry into his conduct and motives. If the person by whom this was conducted found that he had acted merely from error of judgment, he acquitted him in the form non probasti; if he convicted him of evil intention, he declared his sentence in the words calumniatus es, which sentence was followed by the legal punishment described above.
In the time of Gaius (and perhaps throughout the formulary procedure, B.C. 170 to A.D. 294, which he describes) a defendant in a civil action (1) could call on the plaintiff to take the jusjurandum calumniae, i.e. swear that he honestly believed his cause to be a good one (Gaius, 4.176). (2) In default of this he might, if acquitted, bring the calumniae judicium (Cic. Clu. 59, 163), by which he could recover a tenth of the value in dispute in the previous action, and one-fourth if the latter had been an interdict; but this remedy was unavailable unless it could be proved that the original plaintiff's motive had been merely to annoy the other party (Gaius, 4.175). (3) After acquittal in some actions (e. g. the actio injuriarum, Gaius, 4.177), the defendant could sue the plaintiff by judicium contrarium (the latter's bona fides in the earlier action here being immaterial: Gaius, 4.178), and thereby recover sometimes a tenth, sometimes a fifth, of the sum at issue in the previous proceedings. (4) In all actions in which there was a sponsio poenalis (for which see below) in favour of the plaintiff, the defendant was entitled to a promise by restipulatio of an equivalent sum in case the action went in his favour.
If the restipulationis poena was required from the plaintiff, the defendant could not have the benefit of the calumniae judicium or of the jusjurandum calumniae; and the judicium contrarium was not applicable to such cases.
Similarly, in the formulary period, if the plaintiff was not sufficiently secured against unwarranted defence of the action by other provisions,--e.g. duplication of damages (lis crescens) in case of defeat (Gaius, 4.171; Cic. pro Flacco, 21, 49); the sponsio poenalis in condictio certi, in the actio de constituta pecunia, and in interdicts tried per sponsionem; and the infliction of infamia on a defendant who was condemned (Gaius, 4.182),--he could require the defendant to take the jusjurandum calumniae: non calumniae causa ad inficias ire (Gaius, 4.172).
Under Justinian the judicia calumniae and contrarium and the penal sponsio and restipulatio had become obsolete. lnfamia and duplication of damages were still incidental to some actions ; the oath of calumnia was administered to both parties to an action and their advocates, and the losing side had to pay the other's costs (Inst. 4.16, 1).
[J.B.M](in old Latin, Kalumnia). The Latin word for slander. It was technically applied to false accusations. The person falsely accused, if acquitted, had the right of accusing the prosecutor in his turn on the charge of calumnia before the same jury. In civil cases the penalty was a pecuniary fine; in criminal cases the calumniator lost his right to appear again as a prosecutor, and in early times was branded on the forehead with a K ( Pro Rosc. Am. 20, 57).