discere

1 discere [CL] 1 to learn (an art or sim.); b (absol.); c (w. inf.). d (pr. ppl.) learner, pupil. ut puer indolis librorum disceret artes Aldh. VirgV 1127; linguam Scottorum jam plene didicerat Bede HE III 3; ut regularis observantiae mores ‥ ~eret Wulf. Æthelwold 5; logica pre omnibus ~enda est Kilwardby OS 639; 1363 ut ‥ prius humiliter addiscerent ‥, postquam [sic] quod sic didiscerint [sic] aliis ‥ revelarent Lit. Cant. II 443.  b a690 Hiberniae rus ~entium opulans ‥ numerositate lectorum Aldh. Ep. 5; vultis flagellari in ~endo [AS: on leornunge]? Ælf. Coll. 89; quid est audire Spiritui Sancto nisi quasi ~ere, et quid est ~ere nisi scientiam accipere? Anselm (Proc. Sp. 6) II 197; ~ere est motus ab ignorantia in scientiam Hales Sent. III 139.  c et didicere truces praedam servare leones Aldh. VirgV 1443; ecclesiae regulas ‥ amare didicerat Bede HE V 19 p. 325; vellem interim ~ere [AS: leornian] sermocinari Latina lingua Ælf. Coll. 90; W. Cant. V. Thom. II 31 (v. cauterium 2b); disce pati famis acre jugum, vel disce labori / cedere Walt. Angl. Fab. 52. 5.  d cum fuerit discens transgressus in erudiendo, / non caput, immo latus, doctoris sentiat ictus D. Bec. 1720; ex ~entium consensu Balsh. AD rec. 2 126. 2 to learn (a fact or sim.), ascertain; b (absol.); c (w. acc. & inf. or indir. qu. or quod). 705 ut postquam hoc dedicerim liberius consentissem [sic] Wealdhere Ep. 23; quae non ab illis qui viderunt et audierunt per ore didicimus vulgata tantum habemus V. Greg. p. 107; obitum proxime suum, quem revelatione didicerat, non celavit esse futurum Bede HE III 8; comperit, i‥. cognovit, invenit, didicit, onfunde GlH C 1293; quam [causam] cum a camerario didicisset, “tace” inquit Ailr. Ed. Conf. 746D; s1178 fluctuabat utrum sub silentio preteriret an aliis que in visu vel potius, ut presumebat, re corporaliter gesta, didicerat [M. Par. Min. I 405: didiscerat] revelaret Wend. I 111.  b ut dudum angelico discit virguncula fatu Aldh. VirgV 1694; 765 (12c) sicut celesti magisterio adhortante didicimus CS 260; 1216 sicut pro certo didiscimus Cl 282b; cum de nece filii didicisset [G. Mon. II 16: certitudinem habuisset] Eul. Hist. II 234.  c ubi gentem Nordanhymbrorum ‥ ad fidem ‥ Christi ‥ conversam esse didicit Bede HE II 17; quando eadem prima Sabbati ‥ veniret, minime didicerant Ib. III 4; 798 omnem ‥ hominem proximum esse exemplo ‥ Samaritani [Luke × 29–37] ~amus Alcuin Ep. 19; 1166 (v. comminatorius c); c1192 si ‥ didiscerit ‥ illos pauperes ‥ non exhiberi Ch. Sal. 46; cum didicisset quod ‥ de difficili ultra ‥ fluminis ‥ alveum sibi ‥ transitus securus pareret Ps.-Elmh. Hen. V 25. 3 to teach. qui alienis didicisti misereri semper et parcere tibi servientibus Ailr. Ed. Conf. 785D.

2 discere v. ducere(1a)