About Report a problem

Menu

gramen

gramen, grass

BWL

prostrati in gramine molli
lying prostrate on the soft grass

Frieze-Dennison Vergil

grāmen, inis, n.: grass, 3.537, et al.; a blade of grass or of grain, 7.809; plant; herb, 2.471; pasture, meadow; grassy field, plain, 7.655.

Could not find Graminibus in Logeion dictionaries.

Graminibus Noun: neuter dative plural, Noun: neuter ablative plural of gramen

See Graminibus in Morpho

grāmen, ĭnis, n. [Sanscr. root gar-, to swallow; Gr. βορ- in βιβρώσκω, βορά; Lat. -vorus, in carnivorus, vorare, etc.; hence, fuller root gras-; Gr. γράστις; Lat. grāmen for gras-men; cf. Germ. Gras; Engl. grass],
  • grass (cf.: herba, faenum, cespes, glaeba).
          • α Sing.: prostrati in gramine molli, Lucr. 2, 29; 5, 1392; Hor. Epod. 2, 24: cervus graminis immemor, id. C. 1, 15, 30: aprici campi, id. A. P. 162: graminis herba, a blade of grass, Verg. E. 5, 26; Liv. 1, 24, 5: floreum, flowery turf, Mart. 9, 91, 1: generosum, Juv. 12, 40: quocumque de gramine (equus), pasture, id. 8, 60.—
          • β Plur.: tondere gramina, Lucr. 2, 660; Hor. C. 4, 7, 1; 4, 1, 39; Verg. E. 10, 29; id. G. 1, 56; 2, 200 et saep.—
  • II Transf., a plant, herb.
    • A In gen.: ignobile cerinthae, Verg. G. 4, 63: Indum, Indian aromatic herbs, Stat. S. 2, 1, 187; cf.: Arabum de gramine odores, Prop. 2, 29 (3, 27), 17; Quint. 5, 8, 1: non illa feris incognita capris Gramina (i. e. dictamnus), Verg. A. 12, 415: neve parum valeant a se data gramina, Ov. M. 7, 137 (for which: accepit cantatas herbas, id. ib. 7, 98).—
    • B In partic., dog's-grass, couch-grass, Plin. 24, 19, 118, § 178 sq.

Saved

Recent