occurso
occurso, to run to meet, throng before
Could not find Occursabant in Logeion dictionaries.
Occursabant Verb: imperfect active indicative 3rd plural of occurso
occurso, āvi, ātum, 1, v. freq. n. [occurro], to run, go, or come to meet; to meet (not in Cic.).
- I Lit.
- A In gen.: alios occursantes interficere, Sall. J. 12, 5: occursare capro ... caveto, beware of meeting, Verg. E. 9, 24: fugientibus, Tac. A. 3, 20.— Of things: occursantes inter se radices, Plin. 16, 2, 2, § 6.—
- B In partic.
- 1 To rush against or upon, to attack, charge; to strive against, oppose: occursat ocius gladio, Caes. B. G. 5, 44: inter invidos, occursantes, factiosos, opposing, Sall. J. 85, 3: fortissimus quisque et promptissimus ad occursandum pugnandumque, Gell. 3, 7, 6. —
- 2 To come to or towards: quid tu huc occursas, Plaut. Truc. 2, 2, 27 (282).—
- II Trop.
- A To be beforehand with, to anticipate: fortunae, Plin. Pan. 25, 5.—
- B To appear before, present one's self to: numinibus, Plin. Pan. 81, 1.—
- 2 Esp., to appear to the mind; to suggest itself, enter the thoughts, occur to one; with or without animo; also with acc. of the person: occursant animo scripta, Plin. Ep. 5, 5, 7: occursant verba, id. ib. 2, 3, 2: me occursant multae, meminisse hau possum, occur to me, Plaut. Mil. 4, 2, 56 (1046).
occurso, āvi, ātum, āre (Intens. v. occurro), 1) entgegenlaufen, eilig entgegengehen, A) eig.: a) übh., begegnen, auf jmd. stoßen, alci, Verg. u. Tac.: v. Lebl., Plin. – b) feindlich entgegengehen, einen Angriff machen od. Widerstand leisten, fortissimus quisque et promptissimus ad occursandum pugnandumque, Gell. 3, 7, 6. – B) übtr., widerstreben, entgegenwirken, invidi, occursantes, factiosi, Sall. Iug. 85, 3: intercedere casibus, occursare fortunae, Plin. pan. 25, 5. – II) heranlaufen, eilig herankommen, A) eig.: huc, Plaut.: portis, Liv.: numinibus, sich nahen, Plin. pan.: archaist. m. Acc., me occursant multae, überlaufen mich, Plaut. mil. 1047. – B) übtr., in der Seele erscheinen, einfallen, beifallen, in die Gedanken kommen, animo, Plin. ep. 5, 5, 7: ohne animo, Plin. ep. 2, 3, 2.
See: occursare
occursō, (12) āvī, ātum, āre, fréq. de occurro, ¶ 1 intr., aller à la rencontre ; sʼoffrir, se présenter devant : dormientes alios, alios occursantes interficere Sall. J. 12, 5, [inf. histor.] ils tuaient les uns dans leur sommeil, les autres au hasard des rencontres : [avec dat.] Virg. B. 9, 25 ; Tac. Ann. 3, 20 || attaquer, fondre sur : Gell. 3, 7, 6 || faire obstacle à : Sall. J. 85, 3 || [fig.] aller au-devant de, obvier à [avec dat.] : Plin. Min. Pan. 25, 5 || sʼoffrir à lʼesprit, à la pensée, venir à la mémoire [avec ou sans animo ] : Plin. Min. Ep. 5, 5, 7 ; 2, 3, 2 ¶ 2 tr., arch. : me occursant multæ Pl. Mil. 1047, elles accourent à moi en foule.
- 1. (poët.; postklass.) treffen, ontmoeten [fugientibus];
- 2. komen aanrennen, komen aansnellen, snel naderen [huc; portis];
- 3. aanvallen, zich verzetten tegen;
- 4. (metaf.) verzet of weerstand bieden aan, tegenwerken;
- 5. (postklass.) zich aandienen, zich voordoen.
occursō āvī, ātus, āre, freq.
- occurro, to run to meet, throng before: alios occursantes interficere, S.: occursare capro caveto, beware of meeting, V.—To rush against, attack, charge, strive against, oppose: inter occursantes, factiosos, opposing, S.: in ripā, L.