occumbere

occumbere [CL] 1 to fall (on to something). ille ‥ in gladium ibidem in navi ~eret. ‥ ille qui in gladium incubuerat leviter saucius ex vulnere recreatus est Alcuin Rhet. 9. 2 (astr.) to sink, set (transf. & fig.). stravit cubile suum rosis et punicea palla occumbens vespera Gosc. Lib. Mild. 26; occumbit mundo, sed surgit mane secundo, / sol et sublimis lucet qui luxit in imis V. Anselmi Epit. 169. 3 to lie dying, be on one” s death-bed. ~ens diem suum expectavit extremum Gerv. Cant. Chr. 168. 4 to fall to one” s death, to be laid low in death; b (fig.); c (morti ~ere). d (gladio ~ere) to fall on to a sword (and die). martiryzantes occubuerunt Aldh. VirgP 35; in illud loci ubi rex memorabilis occubuit Bede HE III 9; occubuit, gecrong GlC O 112; in majorem [sc. insulam] numquam femina ‥ intrare potuit quin statim moreretur. probatum est hoc ‥ per canes ‥ aliaque sexus illius animalia que ‥ statim occubuerunt Gir. TH II 4 p. 80; quo adveniente fit clamor undique, multis hinc inde ~entibus; cum quo eciam sepultus est quidam ex parte regis in eodem bello ~ens, dominus Willelmus de Wiltonia Chr. Battle (1258–65) 377; 1459 ultimus fuit Willelmus qui occubuit apud Edynburgh ExchScot 552. b facili non labitur fundatum in solidum nec potest cause negocium maliciosis adversancium conatibus ~ere J. Mason Ep. 7 p. 199. c non paciar ut regia virgo occidat, id est ~at morti Trevet Troades 24. d Cantuarensis archiepiscopus ‥ gladiis impiorum occubuit Gir. EH I 20; s141 post multa tormentorum genera gladio occubuit M. Par. Maj. I 124. 5 to lie dead. maxima ex parte omnes ‥ coetus, occisis duobus regibus, deleti occubuerunt. reliqui qui evaserunt, pacem ‥ pepigerunt Asser Alf. 27; alter de duobus ‥ regibus et quinque comites occisi occubuerunt Ib. 38; quorum factione et filiorum suorum imperio frater meus Aluredus interemptus occubuit Osb. Clar. V. Ed. Conf. 6.

occumbere

Saved

Recent