occumbo
occumbo, to fall in death, die
- I To go down, to set, of the heavenly bodies (postclass.): cometes cum oriretur occumberetque, Just. 37, 2, 3: cum sol occumberet, Vulg. Gen. 15, 12; id. 3 Reg. 22, 36.—
- II To fall dying, to die (the class. signif. of the word); constr. absol. or with mortem, morte, or morti.
- α Absol.: cum veter occubuit Priamus, fell, Enn. ap. Prisc. p. 607 P. (Ann. v. 17 Vahl.): aut occubuissem honeste, aut victores hodie viveremus, Cic. Att. 3, 15, 4: pro libertate cos occubuisse, Suet. Aug. 12 fin.: circa se dimicans occubuerat, id. Tit. 4: fertur et ante annos occubuisse suos, Ov. A. A. 3, 18: dederat ne ferro occumbere posset, id. M. 12, 207: acie, Suet. Ner. 2.—
- β With mortem or morte (the vacillation of MSS. between these two forms makes it difficult to ascertain which was the prevailing one; cf. Zumpt, Gr. § 387; Krebs, Antibarb. p. 790): pro patriā mortem (al. morte) occumbere, Cic. Tusc. 1, 42, 102 (Kühner, Moser, Orelli, and Baiter have mortem, Klotz and Fischer morte): quod liberata patria ... mortem occubuisset, Liv. 2, 7, 8; 3, 50, 8; 26, 25, 14: qui pugnantes mortem occubuissent, id. 31, 18, 6. —So, too, letum, Enn. ap. Prisc. p. 725 P. (Ann. v. 390 Vahl.): necem voluntariam, Suet. Aug. 13 (al., with inferior MSS., nece voluntariā): ictus clavā morte occubuit, Liv. 1, 7, 7 Weissenb. ad loc.: morte occumbentis, id. 8, 10, 4: ambo pro republicā morte occubuisse, id. 38, 58.—
- γ With morti (perh. only poet.): pro vostrā vitā morti occumbant obviam.Enn. ap. Serv. Verg. A. 2, 62 (Trag. v. 176 Vahl.); so, certae morti, Verg. A. l. l.: neci, Ov. M. 15, 499.—
- δ To succumb to, fall by the hand of one (poet.).—With dat.: Rullo ditissimus agri Occumbis, Sil. 5, 260; Claud. B. Get. 74.—With per: per te vidit Vulcani occumbere prolem, Ov. M. 7, 437. —*
- III Like accumbere, to lie at table, Afran. ap. Non. 97, 29.
- 1. (neer)vallen, sneuvelen, sterven [alcis ferro; honeste; pro libertate]; ➤ mortem, morte, morti ~ de dood tegemoet gaan, sterven [pro patria]; metaf. bezwijken;
- 2. (Laatl.) (v. hemellichamen) óndergaan.
死亡。— morte vel mortem vel morti 死。— necem 被殺。— ferro (abl.) 死于刀。
Suggest a Translation
See an image
- ob+* cumbo; CVB-, to fall in death, die: honeste: ferro, O.: per te, by thy hand, O.: certae morti, V.: pro patriā mortem: ictus clavā morte occubuit, L.
-
…quaterque beati, quis ante ora patrum Troiae sub moenibus altis contigit oppetere O Danaum fortissime gentis Tydide Mene Iliacis occumbere campis non potuisse, tuaque animam hanc effundere dextra, saevus ubi Aeacidae telo iacet Hector, ubi ingens Sarpedon…
Vergil, Aeneid
-
…in proelium misisset et interfectum audisset, idcirco inquit genueram, ut esset, qui pro patria mortem non dubitaret occumbere. Esto fortes et duri Spartiatae ; magnam habet vim rei p. disciplina. quid Cyrenaeum Theodorum, philosophum…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…Pompei minus liberali responso perterritum a turpissimo consilio revocaret, quod unus tu facere maxime potuisti, ; aut occubuissem honeste ; aut victores hodie viveremus. hic mihi ignosces ; me enim ipsum multo magis accuso, deinde…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…memorans illum sermonem quem dixit Dominus per Amos prophetam dies festi vestri convertentur in lamentationem et luctum cum vero sol occubuisset abiit et sepelevit eum arguebant autem illum omnes proximi sui dicentes iam huius rei causa interfici iussus es et vix…
Vulgate, Latin Vulgate
-
…Sic clausum linquens arcano pectore bellum atque hominum finem Gadis Calpenque secutus, dum fert Herculeis Garamantica signa columnis, occubuit saeuo Tyrius certamine ductor. Interea rerum Hasdrubali traduntur habenae, occidui qui solis opes et uulgus Hiberum Baeticolasque uiros…
NA, Silius Italicus, Corpus Poetarum Latinorum. Vol. 3, ed. W. C. Summers, 1905
-
…attineat, uxorem sibi fato ereptam, filiam, quia non ultra pudica uictura fuerit, miseram sed honestam mortem occubuisse ; non esse iam Appi libidini locum in domo sua ab alia uiolentia eius eodem se animo suum corpus uindicaturum…
Livy, ab Urbe Condita
-
…iactu seruasse improuida campi distantis spatium propiorem transuolat hostem. cui consul Ferre haec umbris proauoque memento, quam procul occumbas Tarpeia sede, tibique haud licitum sacri Capitolia cernere montis. tum nodo cursuque leui simul adiuuat hastam, dignum…
NA, Silius Italicus, Corpus Poetarum Latinorum. Vol. 3, ed. W. C. Summers, 1905
-
…die septimo cum ei molesta esset exposuit quae statim indicavit civibus suis et illi dixerunt ei die septimo ante solis occubitum quid dulcius melle et quid leone fortius qui ait ad eos si non arassetis in vitula mea non invenissetis propositionem…
Vulgate, Latin Vulgate
-
…eum fragmen molae de muro et interfecit eum in Thebes quare iuxta murum accessistis dices etiam servus tuus Urias Hettheus occubuit abiit ergo nuntius et venit et narravit David omnia quae ei praeceperat Ioab et dixit nuntius ad David praevaluerunt adversum…
Vulgate, Latin Vulgate
-
…et iuncta tellure serebant. uelle ac nolle ambobus idem sociataque toto mens aeuo ac paruis diues concordia rebus. occubuere simul, uotisque ex omnibus unum id Fortuna dedit, iunctam inter proelia mortem. arma fuere decus uictori bina…
NA, Silius Italicus, Corpus Poetarum Latinorum. Vol. 3, ed. W. C. Summers, 1905