praestans
praestans, pre-eminent, superior, excellent, distinguished, extraordinary
Frieze-Dennison Vergil
praestāns, antis, comp., praestantior, ius: excellent, superior, distinguished, 5.361; w. gen., 12.19.
Could not find Praestantissima in Logeion dictionaries.
Praestantissima Adjective: feminine nominative singular superlative, Adjective: neuter nominative plural superlative, Adjective: feminine vocative singular superlative, Adjective: neuter accusative plural superlative, Adjective: neuter vocative plural superlative, Adjective: feminine ablative singular superlative of praestans
praestans, antis, Part. and P. a., from 2. praesto.
praestāns, antis, Abl. antī, PAdi. (praesto, āre), vorzüglich, vortrefflich (trefflich), ausgezeichnet (sich auszeichnend), außerordentlich, I) im allg.: a) v. Pers., gew. m. Abl. (durch) od. mit in u. Abl., homo gravitate et prudentiā praestans, Cic.: praestantes virtute, Verg.: viri cum claritate tum usu belli praestantes, Nep.: Aristoteles longe omnibus (vor allen) praestans et ingenio et doctrinā, Cic. – quanto te, Lucifer, aurea Phoebe, tanto virginibus praestantior omnibus Herse, Ov. – Plato in illis artibus praestantissimus, Cic. – m. folg. Genet., animi, Verg.: belli, Sil.: armorum, Stat.: praestantissimus sapientiae, Tac. – m. folg. Infin., non praestantior alter ciēre viros etc., Verg. Aen. 6, 164. – b) v. Lebl.: pr. ac singularis fides, Cic.: corpus, Verg.: munus (Geschenk), Verg.: amor, Ov.: scientia litterarum, Gell.: manus tua ista et victoriā et fide praestans, deine so sieggewohnte, so zuverlässige Hand, Cic.: praestantior ordo tribuni, Stat.: quā (virtute) nihil possit esse praestantius, Cic.: forma praestantissima, Ov. – II) insbes.: a) unermüdet, labor, Lucr. 2, 12 u. 3, 62. – b) wirksam, alius usus praestantior his non est, Plin.: calamus praestantior odore, Plin.: praestantissima auxilia, Plin. – c) Superl. praestantissimus, als Titel der späteren Kaiser, der Erlauchte, Nazar. pan. 27, 6. Tert. de cor. mil. 1.
præstāns, (9) tis, part.-adj. de præsto, [en parl. des pers. et des choses] qui excelle, qui lʼemporte, supérieur, remarquable, distingué, éminent : vir in re publica præstans Cic. Br. 7, homme jouant un rôle prépondérant dans lʼÉtat ; præstantissima gloria Cic. Balbo 5, une gloire éminente ; pro tua præstanti prudentia Cic. Cæl. 32, vu ta clairvoyance supérieure ; vita præstantior Cic. Fin. 4, 63, vie plus belle ; [avec gén.] animi Virg. En. 12, 19, dʼun courage remarquable, cf. Tac. Ann. 6, 6 ; [poét.] præstantior ciere Virg. En. 6, 164, incomparable pour soulever... || efficace, puissant, énergique, souverain : Plin. 13, 130.
praestans , tis. part. c. s. v. praesto.
非凡。美者。— animi vel virtute vir 出等之勇士。Litteris doctrinaque praestans 其學問與道理皆非凡。
Suggest a Translation
See an image
非凡。美者。— animi vel virtute vir 出等之勇士。Litteris doctrinaque praestans 其學問與道理皆非凡。
Suggest a Translation
See an image
praestāns antis, adj.with comp.and sup.
- P. of 2 praesto, pre-eminent, superior, excellent, distinguished, extraordinary: omnibus et ingenio et diligentiā, surpassing all: usu et sapientiā, for experience and wisdom, N.: animi iuvenis, distinguished for courage, V.: virginibus praestantior omnibus Herse, superior to all, O.: quo non praestantior alter Aere ciere viros, excelled in rousing the men, V.: homines praestantissimi opibus: prudentia: virtus: praestanti corpore Nymphae, V.: formā, V.: quid praestantius mihi potuit accidere?: animi, V.: praestantissimi sapientiae, Ta.