Punicanus
Punicanus, Punic, Carthaginian
Pūnĭcānus, a, um, adj. [Punicus],
- made in the Punic manner, Punic, Carthaginian: lectuli, Cic. Mur. 36, 75; Val. Max. 7, 5, 1: fenestra, Varr. R. R. 3, 7, 3.
Pūnicānus, a, um, s. Poenīa. E.
hic ~us, est lectus circumclusus tapicoleribus rubeis. hoc ~um, idem est
Pūnĭcānus, (15) a, um, carthaginois : Punicani lectuli Cic. Mur. 75, lits carthaginois (bancs de bois), cf. Varro R. 3, 7, 3 ; Val. Max. 7, 5, 1.
Pūnicānus
adj.
- Punicus, Punic, Carthaginian.