punibilis

punibilis [CL punire+-bilis] , liable to punishment, punishable. veneficus invisibilis rapit et retrahit rapta, quoque reddere respicit, punit ~es (Iltutus 3) VSB 161; flatus ejus ~is migravit illuc quo puniuntur anime iniquorum sine ullis remediis (Ib. 21) Ib. 177; nescius quod perpetuata conjunctione duorum tam terribiliter ~ium vite vitetur feditas E. Thrip. SS IV 3; quare et ipsum occidere, nequaquam demeritorium aut ~e ‥ fuisse quis dubitat? Bradw. CD 47D.