About
Menu

punitivus

punitivus [ML < CL punitus p. ppl. of punire+-ivus] , that pertains to punishment, punitive. mendaciorum ~e penalitates et tormenta E. Thrip. SS VII 2; sunt et alia quidem quam plurima primis et in luminibus obviam voluntarie veniencia meritissime ~a semper vilis admodumque semper abhominande mendositatis exempla Ib. 7; in damnatis maxime apparet Dei justitia ~a, nec propter damnatos pauciores salvabuntur Middleton Sent. I 194a; loquuntur de reprehensione seu correccione coactiva vel ~a Ockham Dial. 679.

Saved

Recent