puniceus
pūniceus, a, um: adj. (cf. Poenī), of Punic or Phoenician color; reddish, red, rosy, crimson, 12.77; purple-colored, purple, 5.269.
pūnĭcĕus, a, um, adj. [Punicus].
- Reddish, red, purple - colored: puniceum supparum, Naev. B. P. 2, 21: taeniae, Verg. A. 5, 269: roseta, id. E. 5, 17: rosa, Hor. C. 4, 10, 4: crocus, Ov. F. 5, 318: rotae (currūs Aurorae), Verg. A. 12, 77: cruor, Ov. M. 2, 607; also, anima, Verg. A. 9, 349: corium, i. e. skin beaten red, Plaut. Rud. 4, 3, 61 (998): undae, Val. Fl. 3, 411.—
- II Pūnĭcĕus, a, um, Punic, Carthaginian: Puniceus dux, Ov. Ib. 284.
ut rosa puniceo tincturas murice cunctas / coccineosque simul praecellit rubra colores
sardius est puniceus / cujus color sanguineus / decus ostentat martirum / rite agonizantium
stravit cubile suum rosis et ~ea palla occumbens vespera
puniceus colli torques rutilare virorem / cogit
color croceus, ~eus, et citrinus differunt parum, nisi secundum remissionem albedinis et nigredinis intensionem, aliquantulam autem admixtionem
Lucifer Auroram decies ter provocat ortu / puniceo
sanguine punicio rubet Hyster Tartareorum
martires ‥ ~ea ‥ victricis palme vexilla ferentes
est et malum ~eum, eo quod rubeum sit tegumen
talem colorem ‥ mutatur in ~eum
~eus ‥ et purpureus circumstant rubedinem, quia uterque habet magis de rubedine quam albedine et nigredine, set ~eus est magis remotus a nigredine quam purpureus
2 pūnĭcĕus, (12) a, um, rouge [de sang], pourpre, pourpré : Virg. En. 5, 269 ; Hor. O. 4, 10, 4 ; Ov. M. 2, 607 ; fiet tibi puniceum corium Pl. Rud. 1000, ta peau deviendra pourpre || jaune-orange [en parl. du crocus] : Ov. F. 5, 318.