affirmo
affirmo, to strengthen.--Fig., to confirm, encourage
Could not find adfirmem in Logeion dictionaries.
adfirmem Verb: present active subjunctive 1st singular of affirmo
- To present a thing in words, as fixed, firm, i.e. certain, true; to assert, maintain, aver, declare, asseverate, affirm: dicendum est mihi, sed ita, nihil ut adfirmem, quaeram omnia, Cic. Div. 2, 3; so id. Att. 13, 23; id. Brut. 1, 1: jure jurando, Liv. 29, 23: quidam plures Deo ortos adfirmant, Tac. G. 2; cf. id. Agr. 10: adfirmavit non daturum se, he protested that he would give nothing, Suet. Aug. 42.—Impers.: atque affirmatur, Tac. H. 2, 49.—Hence,
- II To give confirmation of the truth of a thing, to strengthen, to confirm, corroborate, sanction: adfirmare spem alicui, Liv. 1, 1: opinionem, id. 32, 35: dicta alicujus, id. 28, 2: aliquid auctoritate sua, id. 26, 24: populi Romani virtutem armis, Tac. H. 4, 73: secuta anceps valetudo iram Deūm adfirmavit, id. A. 14, 22.—Hence, * affirmanter (adf-), adv. (of the absol. P. a. affirmans), with assurance or certainty, assuredly: praedicere aliquid, Gell. 14, 1, 24; and: af-firmātē (adf-), adv. (of the absol. P. a. affirmatus), with asseveration, with assurance, certainly, assuredly, positively: quod adfirmate, quasi Deo teste promiserit, id tenendum est, Cic. Off. 3, 29.—Sup.: adfirmatissime scribere aliquid, Gell. 10, 12, 9.
- 1. versterken, bekrachtigen; ➤ ea res Troianis spem affirmat sterkt de Trojanen in hun hoop;
- 2. bevestigen, bewijzen; ➤ promissa rebus ~; populi Romani virtutem armis ~;
- 3. verzekeren, beweren (m. aci.; afh. vr.; de).
- to strengthen.— Fig., to confirm, encourage: Troianis spem, L.— Meton., to confirm, maintain, aver, positively assert, give solemn assurance of: nihil: rem pro certo, L.: se plus non daturam: Cornelium id bellum gessisse, L.: de altero: ut adfirmatur, Ta.
-
…ante me nemo ut ipse me per litteras consolarer. quem librum ad te mittam, si descripserint librarii. adfirmo tibi nullam consolationem esse talem. totos dies scribo, non quo proficiam quid sed tantisper impedior non equidem satis…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…novam appellant, quae mihi vetus videtur, si quidem Platonem ex illa vetere numeramus, cuius in libris nihil affirmatur et in utramque partem multa disseruntur, de omnibus quaeritur nihil certi dicitur sed tamen illa quam exposuisti vetus ,…
M. Tullius Cicero, Academica
-
…, ut et observatione notari possit, quae res quamque causam plerumque consequatur, etiamsi non semper nam id quidem affirmare difficile est, easdemque causas veri simile est rerum futurarum cerni ab eis, qui aut per furorem eas aut…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…, ut ea res ipsa peperisse videatur ; ac si verum quaeritis, quod mihi quidem videatur nihil enim aliud adfirmare possum nisi sententiam et opinionem meam hoc instrumentum causarum et generum universorum in forum deferre debemus neque, ut quaeque…
Cicero, de Oratore
-
…quibusdam enim non videtur, quia nihil insit in ea certi ut in versibus, et quod ipsi, qui adfirment esse eos numeros, rationem cur sint non queant reddere. Deinde, si sit numerus in oratione, qualis…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…quae nota sunt omnibus, quaesita autem a nobis iam diu. Sic enim decerno, sic sentio, sic adfirmo, nullam omnium rerum publicarum aut constitutione aut discriptione aut disciplina conferendam esse cum ea, quam patres nostri nobis…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…; ego, quod intellegere et sentire, quia sum Romae et quia curo attendoque, possum, id tibi adfirmo, te in istis molestiis, in quibus es hoc tempore, non diutius futurum, in iis autem ,…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…de veritate dissentiunt. sed quamvis comis in amicis tuendis fuerit, tamen, si haec vera sunt nihil enim affirmo, non satis acutus fuit. At multis se probavit. Et quidem iure fortasse, sed tamen non gravissimum…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…aut scire dissimules, si qui tibi se purgare volet quod suspectum esse ; se ; arbitretur, adfirmes te de illius voluntate numquam dubitasse nec debere dubitare. is enim qui se non putat satis facere amicus esse…
Q. Tullius Cicero, Essay on Running for Consul