advenire

advenire [CL] 1 to come to, arrive. b (w. inf.). c (trans.) to approach. tunc procus advenit Aldh. VirgV 1957; jussit Augustinum ‥ ad suum ‥ ~ire colloquium Bede HE I 25; si contra pacem regis ‥ navis ~iret DB I 262b; Ranulfo ad veniente, de fuit Radulfus DB II 424; 1228 ~iente postea episcopo versus illam villam Feod. Durh. 250; s1254 nescierunt intelligibiliter intimare qui, cur, unde vel qualiter ~issent M. Par. Abbr. 332; 1283 cuilibet magistro cedente vel decedente, dabit pro herietto et relevio novus ~iens x s. Cust. Battle 94; s1190 rogans eum Romam domino pape ~turum Meaux I 253. b s1398 ad monasterium ~it personaliter visitare ‥ abbas de Fontibus Meaux III 267. c 1473 ~it me ‥ Johannes Cant. Coll. Ox. III 113. 2 to come about, arise, occur. b to accrue, be added. in annum ‥ quo redemptio gentium ‥ ~isse traditur Aldh. Met. 2 p. 69; ~iente diluculo Bede HE IV 8; si forte alicunde quid auxilii, quo salvarer, ~iret Ib. V 12 p. 306; aeris nebulositas ‥ ex aquarum terrarumque propinquitate ~it Eriug. Per. 550A; s1312 (v. adoptare 3a). b illa persona que minus discreta est ~it illis que majorem discretionem habent ad augendum discretionem earum Bacon XV 47; potencie radicantur in una essencia, et superponitur eis habitus, et tercio ~iunt actus Peckham Quaest. III 38a. 3 p. 213. 3 (w. ad) to come by, acquire. 1318 requisiti qualiter ~erunt ad predictum statutum suspectum (CoramR) Law Merch. III 45; 1328 allocutus qualiter ~it ad predictum falsum sigillum SelCKB V 33; 1382 nec sciunt qualiter ~it ad certa punchons IMisc 228/12.

advenire

Saved

Recent