advento
advento, to advance, press forward, march on, approach
- to come continually nearer to a point (cotidianis itineribus accedere et appropinquare, Manut. ad Cic. Fam. 2, 6 init.), to come on, to approach, to arrive at or come to (esp. with the access. idea of speed, haste; only a few times in Cic., and never in his orations; in the histt. used esp. of the advance of the enemy's army in military order, and the like, cf. Herz. ad Hirt. B. G. 8, 20; hence without the signif. of a hostile attack, which adoriri and aggredi have); constr. absol., with adv., prepp., the dat., or acc., cf. Rudd. II. p. 136.
- α Absol.: multi alii adventant, Enn. ap. Macr. 6, 15 (Trag. v. 73 Vahl.): te id admonitum advento, Plaut. Aul. 2, 1, 24 (143): quod jam tempus adventat, advances with rapid strides, Cic. de Or. 1, 45, 199: adventans senectus, id. Sen. 1, 2: tu adventare ac prope adesse jam debes, id. Att. 4. 17: Caesar adventare, jam jamque adesse ejus equites falso nuntiabantur, Caes. B. C. 1, 14; Hirt. B. G. 8, 20.—
- β With adv. of place: quo cum adventaret, etc., Hirt. B. G. 8, 26.—
- γ With prepp.: ad Italiam, Cic. Fam. 2, 6, 1: ad urbem, Verg. A. 11, 514: sub ipsam finem, id. ib. 5, 428: in subsidium, Tac. A. 14, 32.—
- δ With dat.: adventante fatali urbi clade, Liv. 5, 33: accipiendo Armeniae regno adventabat, Tac. A. 16, 23: portis, Stat. Th. 11, 20, 2.—
- ε With acc. (cf. advenio): propinqua Seleuciae adventabat, Tac. A. 6, 44: barbaricos pagos ad ventans, Amm.14, 10; so of name of town: postquam Romam adventabant, Sall. J. 28.
➳ formes du pf. : Ps. Sall. Cæs. 1, 5, 2 ; Iren. Hær. 1, 23, 1 ; Sol. 10, 15 ; Greg. Tur. Vitæ patr. 13, 3.
- advenio, to advance, press forward, march on, approach: Caesar adventare nuntiabatur, Cs.: adventans senectus: ad Italiam: Romam, S.: adventante deā, at her coming, V.: adventante urbi clade, as disaster drew near, L.: Parthis, Ta.: tempus adventat.
-
…, ut quemque casus armaverat, sparos aut lanceas, alii praeacutas sudis portabant. Sed postquam Antonius cum exercitu adventabat, Catilina per montis iter facere, modo ad urbem, modo in Galliam vorsus castra movere, hostibus occasionem…
Sallust, Catilina
-
…et ortus, sub pedibus mugire solum, et iuga coepta moveri silvarum, visaeque canes ululare per umbram, adventante dea. Procul o procul este, profani, conclamat vates, totoque absistite luco ; tuque invade viam ,…
Vergil, Aeneid
-
…in. a. . CICERO ATTICO SAL. crebras exspectationes nobis tui commoves. nuper quidem cum iam te adventare arbitraremur, repente abs te in mensem Quintilem reiecti sumus. nunc vero sentio, quod commodo tuo facere poteris…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…amor in te est nostri ac tuorum aut ulla veritas aut etiam si sapis ac frui tuis commodis cogitas, adventare et prope adesse iam debes. non me hercule aequo animo te careo ; te autem quid mirum, qui…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…me quid eius sit ni statim aliquid litterarum. iter illud Brundisium de quo dubitabam sublatum videtur. legiones enim adventare dicuntur. haec autem navigatio habet quasdam suspiciones periculi. itaque constituebam uti ὁμοπλοίᾳ. paratiorem enim offendi Brutum quam…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…Buthrotia mihi tua res est, ut debet, eritque curae. quod quaeris, iamne ad centena Cluvianum, adventare videtur. scilicet primo anno L X X X detersimus. Quintus pater ad me gravia de filio, maxime…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…aliquid ad te conscribere, hoc enim onere, quod mihi commune tecum est, aut iam urgentis aut certe adventantis senectutis et te et me ipsum levari volo ; etsi te quidem id modice ac sapienter, sicut omnia ,…
M. Tullius Cicero, De Senectute
-
…, si expediet sed quando illos videbit, inimicum Antonio, quando aut cur quousque ludemur ego autem scripsi Sextum adventare, non quo iam adesset sed quia certe id ageret ab armisque nullus discederet. certe si pergit, bellum…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…. itaque incredibilem in modum concursus fiunt ex agris, ex vicis, ex domibus omnibus. me hercule etiam adventa nostro reviviscunt. iustitia, abstinentia, clementia tui Ciceronis itaque opiniones omnium superavit. Appius ut audivit nos venire…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…aerarium venisset ad pecuniamque Pompeio ex senatus consulto proferendam, protinus aperto sanctiore aerario ex urbe profugeret. Caesar enim adventare iam iamque et adesse eius equites falso nuntiabantur. hunc Marcellus collega et plerique magistratus consecuti sunt. Cn .…
Julius Caesar, Civil War