advenio
advenio, to come to, reach, arrive at
- I Lit.: verum praetor advenit, Naev. ap. Non. 468, 27 (Bell. Pun. v. 44 Vahl.): ad vos adveniens, Enn. ap. Cic. Tusc. 2, 16, 38 (Trag. v. 14 Vahl.): ad forum, Plaut. Capt. 4, 2, 6 (786); so id. Curc. 1, 2, 55 (150); id. Am. prol. 32; cf. id. Men. 5, 2, 6 (758): advenis modo? Admodum, Ter. Hec. 458; Caecil. ap. Non. 247, 6: procul a patria domoque, Lucr. 6, 1103: ad auris, id. 6, 166; so id. 3, 783; 4, 874; 6, 234: in montem Oetam, Att. ap. Non. 223, 2: in provinciam, Cic. Phil. 11, 12 (so Ov. M. 7, 155: somnus in ignotos oculos): ex Hyperboreis Delphos, Cic. N. D. 3, 23: est quiddam, advenientem non esse peregrinum atque hospitem, id. Att. 6, 3; Verg. A. 10, 346; Ov. Tr. 1, 9, 41.—With simple acc.: Tyriam urbem, Verg. A. 1, 388: unde hos advenias labores, Stat. Th. 5, 47 (whether in Tac. A. 1, 18, properantibus Blaesus advenit, the first word is a dat., as Rudd. II. p. 135, supposes, or an abl. absol., may still be doubted).—Also with sup.: tentatum advenis, Ter. Phorm. 388; so id. ib. 360.—
- II Transf.
- A Poet., in adding an entire thought as an amplification of what precedes (for accedo, q. v.): praeter enim quam quod morbis cum corporis aegret, Advenit id quod eam de rebus saepe futuris Macerat, etc., beside that it often suffers with the body itself, this often occurs, that it is itself tormented in regard to the future, etc., Lucr. 3, 825.—
- B In the perf., the act of coming being considered as completed, to have come, i. e. to be somewhere, to be present (v. adventus, B.; cf. Herz. ad Caes. B. G. 2, 27); of time: interea dies advenit, quo die, etc., appeared, Cic. Verr. 2, 2, 15, 37; so, ubi dies advenit, Sall. J. 113, 5: advenit proficiscendi hora, Tac. H. 4, 62: tempus meum nondum advenit, Vulg. Joan. 7, 6.—
- C To come into one's possession, to accrue, Sall. J. 111; cf. Liv. 45, 19 med.—
- D To come by conveyance, to be brought; of a letter: advenere litterae (for allatae sunt), Suet. Vesp. 7.
➳ arch. arvenio Diom. 452, 29 || subj. advenat Pl. Ps. 1030.
- 1. komen naar, aankomen bij, bereiken (m. in m. acc.; ad; acc.) [in provinciam belli gerendi causa; ad forum; Tyriam urbem];
- 2. (v. tijd) naderen, komen; ➤ interea dies advenit;
- 3. (v. toestanden en gebeurtenissen) aan-, uitbreken, intreden; ➤ morbi advenientes et crescentes;
- 4. (v. bezittingen) ten deel vallen; / arch. conj. praes. bij Plaut.: advenat.
- to come to, reach, arrive at: Delphos: huc, T.: in provinciam: classem adveniens profligaverim, by my mere arrival, Cs.: mihi advenienti dextram porrigere, at my approach: urbem, V.—With supin. acc.: me accusatum advenit, T.: Numidiae partem tunc ultro adventuram;will come into possession, S.—Of time, to come, arrive: interea dies advenit.
-
…invidia aestuabat et quasi pollui consulatum credebant, si eum quamvis egregius homo novus adeptus foret. Sed ubi periculum advenit, invidia atque superbia post fuere. Igitur comitiis habitis consules declarantur M. Tullius et C. Antonius .…
Sallust, Catilina
-
…clam a milite ad istam curset Facete dictum mira vero militi quae placeant. Sed video herilem filium minorem huc advenire. Miror quid ex Piraeeo abierit ; nam ibi custos publice est nunc. Non temere est ; et properans…
Terence, Eunuchus
-
…huc adverterat In hanc nostram plateam. Mirum ni hanc dicit modo Huic quae data est dono. Huc cum advenio nulla erat. Comites secuti scilicet sunt virginem. Verum parasitus cum ancilla. Ipsa est ilicet Desine iam conclamatum…
Terence, Eunuchus
-
…. Scitum hercle hominem hic homines prorsum ex stultis insanos facit. Dum haec loquimur interea loci ad macellum ubi advenimus, Concurrunt laeti mihi obviam cuppedenarii omnes, Cetarii, lanii, coqui, fartores, piscatores ; Quibus et…
Terence, Eunuchus
-
…homo quid praestat, stulto intelligens Quid interest hoc adeo ex hac re venit in mentem mihi. Conveni hodie adveniens quendam mei loci hinc atque ordinis, Hominem haud impurum, itidem patria qui abligurierat bona. Video sentum ,…
Terence, Eunuchus
-
…Unde est Tantundem. Ubi habitat Ne id quidem. Ubi vidisti In via. Qua ratione amisti Id equidem adveniens mecum stomachabar modo ; Nec quemquam esse ego hominem arbitror cui magis bonae Felicitates omnes adversae sient. Quid hoc…
Terence, Eunuchus
-
…. Villium, Milonis mei familiarem, cum his ad te litteris misi. sed tamen, cum adpropinquare tuus adventus putaretur, et te iam ex Asia Romam versus profectum esse constaret, magnitudo rei fecit, ut non vereremur…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…non erat, de omnibus rebus scribebat ad me potius. et mihi decessionis dies λεληθότως obrepebat. qui cum advenerit, ἄλλο πρόβλημα quem praeficiam, nisi Caldus quaestor venerit ; de quo adhuc nihil certi habebamus. cupiebam me…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…me in morti ferum bellum, no n in epulas mi ttere. haec igitur praemeditatio futurorum malorum lenit eorum adventum, quae venientia longe ante videris. itaque apud Euripiden a Theseo dicta laudantur ; licet enim, ut saepe…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…. Varro quasque Gaditani iussu Varronis fecerant, Tarraconem paucis diebus pervenit. ibi totius fere citerioris provinciae legationes Caesaris adventum exspectabant. eadem ratione privatim ac publice quibusdam civitatibus habitis honoribus Tarracone discedit pedibusque Narbonem atque inde Massiliam pervenit .…
Julius Caesar, Civil War