aequivocatio
aequivocātio, ōnis, f. (aequivocus), der Doppelsinn, Boëth. herm. prim. 1, 7. p. 94, 15 u.ö.
~o est eadem diversorum non eadem ratione appellatio; ~onum autem genera sunt sex ‥
habita ratione ~onis, qua ens vel esse distinguitur pro diversitate subjectorum
~one deceptus, inter Judam et Judam male distinxit
decepti sunt in ~one nominis, non distinguentes inter mathematicam veram et falsam
predictum fuerat illam urbem [Constantinopolim ] capi non posse nisi per angelum; sed, hostibus per murum ubi erat angelus depictus intrantibus, indigene per ~onem angeli se deceptos cognoverunt
tanquam si cujusdam ~onis multiplicitate fallatur simplex monachica plebs moderna, dum Liber pater preponitur libro patrum
expedit ~onem termini prenotare; et multipliciter capitur ‘titulus’ in jure
id remota omni ~one ac sophismate faciat
sic arguendo esset fallacia ~onis(
postquam seriose et absque fallacia ~onis audiveritis
dilectissimo magistro suo Petro Blesensi Petrus Blesensis ‥ salutem. ~oni vestre toto corde congratulor; nec reor hoc accidisse sine dispensatione divina, ut nobis esset uniformitas nominum
æquĭvŏcātĭō, ōnis, f. , équivoque : Boet. Porph. dial. 1.