aeramen
aerāmen, inis, n. [aes], a late form for
- aes, copper, bronze; aeramen aut marmora, Cod. Th. 15, 1, 37: ferri vel aeraminis purgamenta, Theod. Prisc. 1, 9.
aerāmen (ērāmen), inis, n. (aero), I) das Erz, Commodian. instr. 1, 20, 6 (eramen). – II) meton.: a) ehernes Becken, Zimbel, aer. sonans, Commodian. instr. 2, 8, 19. – b) ehernes Geschirr, Anthim. 75.
fricus [i. e. Phrygius ] lapis ‥ iij habet species: una est †metallitica [l. metallica ] que in Cipro nascitur, altera est fex †craminis [l. eraminis ]
ærāmen, ĭnis, (æs), n. , airain, bronze : Commod. Instr. 1, 20, 6, etc. || cymbale : Commod. Instr. 2, 8, 19.