appetitivus

appetitivus , a attrahent, attractive. b provocative of appetite (for food). c provocative of desire. d desirous. e meant to attract. a humor ‥ ab arborum radicibus ~a quadam virtute attrahitur J. Sal. Pol. 427D; [virtutem] motivam de loco ad locum dividunt medici in tres, sc. ~am, que trahit rem necessariam ad locum, et expulsivam ‥ et retentivam Ps.-Ric. Anat. 14; materia ‥ habet in se aliquod principium ‥ ~um, unde appetit terminum generationis completivum, sicut mulier virum et turpe bonum, et sic est principium motus intra per appetitum naturalem fortem quo desiderat compleri Bacon II 112.  b cepit cogitare de cibo, et statim pulso fastidio vis ~a ad cibi desiderium excitatur Ailr. Ed. Conf. 786b; defectum virtutis ~e Gilb. V 208 v. 1; crocus dejicit virtutem ~am Gad. 10 v. 1.  c vis ~a non illud apprehendit quod anima secundum eam appetit J. Blund An. 74; queritur si in singulis viribus est propria voluntas sive proprius appetitus, aut si est una potentia voluntaria sive ~a diffusa per totum Gros. 265; c1260 potentia mentis rationalis create cognitiva et †appetiva non tantum est activa sed et receptiva; ideo ‥ potest recipere adjutorium cognoscendi et appetendi sive diligendi infinitum (T. Docking) Doc. Francisc. 110; appetitus est motus ab anima; et ideo est in ~a [sc. virtute] secundum racionem propriam appetibilium; que, quia differunt secundum genus appetibilis, necesse est differre vires ~as eciam secundum racionem [generis] Peckham Quaest. I 7 p. 79; virtus hominis ~a interior per peccatum originale ita viciata est ut sibi viciorum suavia et virtutum aspera opera sapiant Fortescue LLA 4.  d dicitur vis esse concupiscibilis secundum quod anima dicitur esse ~a rei delectabilis J. Blund An. 71.  e per opuscula vana ‥ plausus popularis aucupativa ‥ et ~a Gir. LS 419.