appetere

appetere [CL] 1 to desire. b (w. inf.). c (w. post). d to claim, demand. e (fig.) to seek out, be drawn to. [animus] cum se ‥ ad exteriora sparserit, etiam cum interiora ~it, ad haec ‥ minor redit Bede HE II 1 p. 74; ipsum [Deum] omnia ~unt Eriug. Per. 451D; omnis ~endi conatus perit ex desperatione consequendi Gir. TH Intr. p. 5; Bacon II 112 (v. appetitivus a). b [mundi processionem] formari ~entem Eriug. Per. 549B; quis sic amet justitiam, veritatem, beatitudinem ‥ ut iis frui non ~at? Anselm (Mon. 70) I 80. c c1430 nec ulterius Judaice ~ant post ollas carnium Reg. Whet. II 388 (cf. Exod. xvi 3). d [Arturus] imperatoribus ‥ mandavit se ‥ Romam aditurum ‥ ut ex illis ~eret quod ab illo judicio suo ~ere decreverunt G. Mon. IX 20. e multoties dignitatis sublimitas sui solet appetitores contemnere, ~ere contemptores Ad. Scot OP 599B; gloria ‥, appetitores sui deserens, ~it contemptores Gir. EH I 4. 2 to attack. si quis aliquem clericorum in accusatione fornicacionis ~it (Leg. Hen.) GAS 550.

appetere

Saved

Recent