appetentia
appetentia, desire, longing
appĕtentĭa (adp-), ae, f. [appeto],
- a longing after something, appetite: adpetentia cibi, Plin. 19, 8, 38, § 127: liberalium artium, id. 23, 1, 22, § 38: gloriae, Aur. Vict. Epit. 15.—Without gen., desire, longing: libido effrenatam (efficit) adpetentiam, Cic. Tusc. 4, 7, 15.
appetentia, ae, f. (appetens), das Begehren, Trachten, Verlangen nach etw., m. Genet., ciborum, Plin.: laudis et honestatis (Ggstz., fuga turpitudinis), Cic. de rep. 1, 2: gloriae, Aur. Vict. – absol., laetitia profusam hilaritatem (efficit), libido effrenatam appetentiam (Begehrlichkeit), Cic. Tusc. 4, 15: omnis animi libido in contrariam ducitur appetentiam, Cael. Aur. chron. 4, 9, 137: Plur., animus ad appetentias rigidus et indomitus, Auct. itin. Alex. 52 (115).
appĕtentĭa ( adp- ), æ, f. (appetens), recherche de qqch., envie, désir : fuga turpitudinis, adpetentia laudis Cic. Rep. 1, 2, la fuite de la honte, la recherche de la gloire || effrenatam adpetentiam efficere Cic. Tusc. 4, 15, provoquer un désir effréné.
appetentia (adp-) ae, f
- appetens, desire, longing: laudis: effrenata.