About
Menu

appetitus

appetitus2, a longing, eager desire

appĕtītus (adp-), a, um, Part. of appeto.
appĕtītus (adp-), ūs, m. [appeto]. *
  • An onset, attack, assault: reprimebat barbaricos appetitus, Amm.30, 5.—Far more freq.,
  • II Trop.
    • A A passionate, eager longing or desire for a thing (in the class. per. perh. only in Cic.): adpetitus voluptatis, Cic. Off. 1, 30, 105: sub te erit appetitus ejus, Vulg. Gen. 4, 7; ib. Ezech. 21, 16.—Hence, without gen.,
    • B The power or faculty of desire: duplex est vis animorum atque naturae: una pars in adpetitu posita est, quae est ὁρμή Graece, quae hominem huc atque illuc rapit, altera in ratione, etc., Cic. Off. 1, 28, 101; so id. N. D. 2, 47, 122; id. Div. 1, 32.—
    • C The passions, appetites: ut adpetitus rationi oboediant, Cic. Off. 1, 29, 102; so id. N. D. 2, 12, 34.

Saved

Recent