aro
aro, to plough, till
Frieze-Dennison Vergil
- to plough, to till.
- I.A Lit.
- a Absol.: arare mavelim quam sic amare, Plaut. Merc. 2, 3, 21 (355): in fundo Fodere aut arare, Ter. Heaut. 69: si quidem L. Quinctio Cincinnato aranti nuntiatum est etc., Cic. Sen. 16, 56: bene et tempestive arare, Cato R. R. 61, 1; Plin. 18, 19, 49, § 174: bos est enectus arando, Hor. Ep. 1, 7, 87: die septimo cessabis arare et metere, Vulg. Exod. 34, 21; ib. Luc. 17, 7; ib. 1 Cor. 9, 10.—
- b With acc.: arare terram, Varr. R. R. 1, 2, 16; Ov. F. 1, 703; cf. Col. 2, 4; Pall. 2, 3, 2: ager non semel aratus, sed novatus et iteratus, Cic. de Or. 2, 30, 131: cum terra araretur et sulcus altius esset impressus, id. Div. 2, 23, 50: vallem arari, Vulg. Deut. 21, 4: campum arare, Ov. Tr. 3, 328: olivetum, Col. 5, 9: Capuam, Verg. G. 2, 244: Campaniam, Prop. 4, 4, 5 et saep.—
- B Trop
- 1 Of a ship, to plough: aequor. Ov. Tr. 1, 2, 76; so id. Am. 2, 10, 33 Heins.; Verg. A. 2, 780; 3, 495: aquas, Ov. Tr. 3, 12, 36 (cf.: sulcare aquas, id. M. 4, 707).—
- 2 Of age, to draw furrows over the body, i.e. to wrinkle: jam venient rugae, quae tibi corpus arent, Ov. A. A. 2, 118.—
- 3 In mal. part.: fundum alienum, Plaut. As. 5, 2, 24 (874); so id. Truc. 1, 2, 48 (142) al.—
- 4 Prov.: arare litus, for to bestow useless labor: non profecturis litora bobus aras, Ov. H. 5, 116; so id. Tr. 5, 4, 48; cf. Juv. 7, 49.—
- II In a more extended sense.
- A To cultivate land, and absol. to pursue agriculture, to live by husbandry (cf. agricola and arator): quae homines arant, navigant, aedificant, virtuti omnia parent, i. e. in agriculturā, navigatione, etc., omnia ex virtute animi pendent, Sall. C. 2, 7 Corte: arat Falerni mille fundi jugera, Hor. Epod. 4, 13: cives Romani, qui arant in Siciliā, Cic. Verr. 2, 3, 5.—
- B To gain by agriculture, to acquire by tillage: decem medimna ex jugero arare, Cic. Verr. 2, 3, 47 (where, Zumpt, from conjecture, has received exarare into the text; so B. and K.).
- 1. ploegen; (de akker) bewerken, bebouwen [terram; agrum]; abs. de akkerbouw bedrijven, van de akkerbouw leven;
- 2. (poët.) (metaf.) (a) doorploegen, rimpelig maken; ➤ aratā rugis fronte; (b) (de zee e.d.) doorklieven, bezeilen [latum aequor].
耕地。— ex agro frumentum 獲穀于田。— littus 徒勞。 — aequor vel aquas 航海。 — alienum fundum 奸人之婦。
Suggest a Translation
See an image
- 2 AR-, to plough, till: terram: in fundo, T.: piger optat arare caballus (i. e. rather than carry a rider), H.— Prov.: arare litus, to waste labor, O.— In gen., to cultivate: quae homines arant, navigant, etc., i. e. success in agriculture, etc., S.: quicquid arat Apulus, obtains by cultivation, H.: in Siciliā.—Of a ship, to plough: aequor, V.: aquas, O.—Of Alecto: frontem rugis, V.
-
…deerant quoque litora ponto. Occupat hic collem, cumba sedet alter adunca et ducit remos illic, ubi nuper ararat, ille supra segetes aut mersae culmina villae navigat, hic summa piscem deprendit in ulmo. Figitur in viridi…
Ovid, Metamorphoses
-
…, fortuna simul cum moribus inmutatur. Ita imperium semper ad optumum quemque a minus bono transfertur. Quae homines arant, navigant, aedificant, virtuti omnia parent. Sed multi mortales, dediti ventri atque somno, indocti incultique…
Sallust, Catilina
-
…hanc me militiam fata subire volunt. at tu seu mollis qua tendit Ionia, seu qua Lydia Pactoli tingit arata liquor ; seu pedibus terras seu pontum carpere remis ibis, et accepti pars eris imperii tum tibi si qua…
Propertius, Elegies
-
…publice privatimque amicos an inimicos existimari velis. si inimicos, quid te futurum est quo confugies ubi nitere modo aratorum, honestissimorum hominum ac locupletissimorum et Siculorum et civium Romanorum, maximum numerum abs te abalienasti nunc de Siculis civitatibus…
Cicero, in Verrem
-
…hieme vallis Agrigentinorum atque collis. campus ille nobilissimus ac feracissimus ipse me causam paene docuit Leontinus. adii casas aratorum, a stiva ipsa homines mecum conloquebantur. itaque sic fuit illa expressa causa non ut audire ea quae dicebam…
Cicero, pro Scauro
-
…aratores istius avaritia eiectos scribit Metellus reliquos ab se esse confirmatos. dico agros relictos arationesque esse desertas scribit Metellus aratorum esse penuriam. hoc cum scribit, illud ostendit, deiectos, fortunis omnibus expulsos esse populi Romani socios atque…
Cicero, in Verrem
-
…cuius omnem ornatum et descriptionem sumptam ab Eudoxo multis annis post non astrologiae scientia, sed poetica quadam facultate versibus Aratum extulisse. Hoc autem sphaerae genus, in quo solis et lunae motus inessent et earum quinque stellarum, quae…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…qui aratori novem partis reliquas factas esse existimet, qui non intellegat istum sibi quaestui praedaeque habuisse bona possessiones fortunasque aratorum virgarum metu Agyrinenses quod imperatum esset facturos se esse dixerunt. accipite nunc quid imperarit, et dissimulate, si…
Cicero, in Verrem
-
…, cum dies non amplius decem et octo in hibernis esset moratus, legiones XIIII et VI ex hibernis ab Arare educit, quas ibi collocatas explicandae rei frumentariae causa superiore commentario demonstratum est ita cum duabus legionibus ad persequendos Carnutes…
Julius Caesar, Gallic War